Μέσα στο καλοκαίρι, η κυβέρνηση -πλήρως ευθυγραμμισμένη στις στοχεύσεις των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ- επιχειρεί μια σφοδρή, κατά μέτωπον επίθεση στα φοιτητικά και νεολαιίστικα δικαιώματα, προχωρώντας στις διαγραφές 180.000 φοιτητών. Η τροπολογία/bonus του Λοβέρδου για ευκαιρία δύο εξεταστικών προς τους «ενεργούς» δεν αλλάζει σε τίποτε την ουσία αυτής της εξέλιξης. Πρόκειται για μέτρο-τομή, που κλιμακώνει την επίθεση σε νέα, πρωτόγνωρα επίπεδα.

Δυο λόγια για το νέο Πρόγραμμα Σπουδών (ΝΠΣ) της Μηχανολογίας

Όπως είναι γνωστό κατά την διάρκεια του καλοκαιριού η διοίκηση του τμήματος προχώρησε στην αλλαγή του προγράμματος σπουδών. Αυτό βέβαια θα μπορούσε να πει κάποιος πως δεν αποτελεί και κάτι καινούριο καθώς είναι συχνό στο τμήμα μας (και όχι μόνο), με άλλο πρόγραμμα σπουδών να μπαίνει ένας φοιτητής και με άλλο να παίρνει πτυχίο. Βέβαια το γεγονός πως δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται δεν σημαίνει πως δεν αποτελεί και πρόβλημα, ειδικά όταν μιλάμε για ένα πρόγραμμα σπουδών με αρκετά «μαργαριτάρια».

Τα πάνω κάτω…

Είναι γεγονός πως ο καθένας από μας μπαίνοντας στην σχολή προσπαθούμε να κάνουμε έναν προγραμματισμό για το πώς θα την βγάλουμε, ειδικά όταν είσαι από τους τυχερούς που πρέπει να συνδυάσουν σχολή και δουλειά αυτός ο προγραμματισμός είναι ακόμα πιο αναγκαίος. Και εδώ έρχεται το ΝΠΣ να τα τινάξει όλα στον αέρα, γιατί μπορεί να λένε πως οι παλιοί δεν θα φορτωθούν μαθήματα, παρόλα αυτά οι «τούμπες» μαθημάτων ανά εξάμηνο και ο συνδυασμός τους με την ύπαρξη αλυσίδων φτάνει για να οδηγήσει σε καθυστέρηση της σχολής για πάνω από ένα χρόνο, εξάλλου οι αλυσίδες από μόνες τους φτάνουν για να καθυστερήσουν το δρόμο προς το πτυχίο και το ζήτημα της κατάργησής τους είναι κάτι προς διεκδίκηση. Ένα άλλο επίσης βασικό στοιχείο είναι το θέμα της πρακτικής άσκησης, γιατί με το παλιό πρόγραμμα σπουδών για να πάρεις πρακτική έπρεπε να περάσεις τα 2/3 των μαθημάτων και 6 συγκεκριμένα μαθήματα, ενώ με το καινούριο τα μαθήματα πολλαπλασιάζονται στα 16 και αυτό πιάνει παλιούς και καινούριους, καθώς στην σχολή πλέον θα λειτουργεί μόνο ένα πρόγραμμα.

Μέσα στον Αύγουστο δήλωσε ο υπ. Παιδείας ότι οι πρώτες διαγραφές θα γίνουν κανονικά μέχρι την 1η Σεπτέμβρη, κόντρα σε όσους διατυμπάνιζαν –αφελώς ή μη– ότι θα βρεθεί κάποια ήπια λύση.

Σύμφωνα με τον νόμο του 2007, οι πρώτοι που διαγράφονται είναι οι εγγεγραμμένοι σε σχολές πριν από το 2003, δηλαδή 180.000 φοιτητές και σπουδαστές, ώστε στη συνέχεια να προχωρήσει η εκκαθάριση των μητρώων για τους υπόλοιπους.

Σε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού και διάσπασης της σπουδάζουσας νεολαίας, η τελική ψηφισμένη τροπολογία της Τετάρτης 3 Σεπτέμβρη εξαιρεί 30.000 φοιτητές και μεταθέτει σαν «μπόνους» τη διαγραφή τους για την 1η Απρίλη, μια και εγγράφονταν στα εξάμηνά τους κανονικά.

20.000 άστεγοι (οι 13.000 από αυτούς έμειναν άστεγοι τα τελευταία δύο χρόνια), 3.800.000 φτωχοί, 1.500.000 άνεργοι, 3.000.000 ανασφάλιστοι. Αυτά είναι μερικά μόνο από τα νούμερα της φρίκης που έχει προκαλέσει στη χώρα η βάρβαρη πολιτική των μνημονίων και της υποταγής στα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών της τρόικας. Αυτό που ζει ο λαός μας εδώ και τέσσερα χρόνια (από το 2010 και τον ερχομό του ΔΝΤ) είναι μια λεηλασία χωρίς τέλος. Λεηλατούν τα δικαιώματα που είχε με αγώνες κατακτήσει. Λεηλατούν τους μισθούς, τις συντάξεις και το εισόδημά του. Λεηλατούν τη ζωή και το μέλλον του.

Με αφορμή τις επικείμενες ευρωεκλογές, έχουν ανοίξει – και καλώς έχουν ανοίξει – ένα σωρό κουβέντες και προβληματισμοί γύρω από το θέμα. Προτού αναδείξουμε κάποιους απ’ αυτούς τους προβληματισμούς, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: η κάθε εκλογική διαδικασία πρέπει να αντιμετωπίζεται με το δικό της ιδιαίτερο τρόπο, λαμβάνοντας κάθε φορά υπόψη τους υποκειμενικούς και αντικειμενικούς παράγοντες, που θα οδηγήσουν μία δύναμη σε συμμετοχή (και με τι όρους) ή αποχή. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Υπάρχει ένα στοιχείο, που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε. Τι έτσι ευρωκάλπη και ευρωκοινοβούλιο.

Τι ρόλο έχει, τι αποφάσεις παίρνει, τι εκφράζει, πώς λειτουργεί κ.α.