Με αφορμή το έργο ''ΠΡΟΓΚΡΕΣ'' της θεατρικής ομάδας του Πολυτεχνείου Κρήτης, είναι σημαντικό να αποτυπωθούν κάποιοι προβληματισμοί και κάποιες απόψεις που λείπουν την περίοδο που διανύουμε. Περίοδο της ιδεολογικοπολιτικής αποσυγκρότησης λαού και νεολαίας, αλλά και της δυσκολίας συγκρότησης μετώπου αντίστασης ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση και την φασιστικοποίηση που τη συνοδεύει.
Αρχικά, αξίζει να αναφερθεί κανείς συνολικότερα στην βιομηχανία αυτής της ''ανεξάρτητης'' (με πολλά εισαγωγικά) τέχνης, που λειτουργεί επικουρικά στην στερέωση και αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων που κυριαρχούν και διέπουν την σημερινή κοινωνία. Η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η ιμπεριαλιστική θηριωδία, το μακέλεμα λαών, ο ατομισμός και η αδικία δίνουν τον τόνο στα προϊόντα-σκουπίδια της σημερινής πολιτιστικής βαρβαρότητας.

Οι φοιτητικές εκλογές της φετινής χρονιάς δεν αποτέλεσαν τίποτε άλλο παρά την αντανάκλαση της χρόνιας αποσυγκρότησης και της οπισθοχώρησης του φοιτητικού κινήματος. Το γεγονός αυτό εκφράστηκε μέσα από την ενίσχυση του ήδη ισχυρού ρεύματος της αποχής, του οποίου το βασικό περιεχόμενο είναι η ανεμπιστοσύνη στα συλλογικά όργανα και η απομάκρυνση από τις γενικές συνελεύσεις. Φάνηκε, ακόμα, και από τον τρόπο οργάνωσης και διεξαγωγής της όλης διαδικασίας, απ’ όπου δεν έλειψαν μια σειρά από διαλυτικά φαινόμενα (καθυστερήσεις, αδυναμία συγκρότησης εφορευτικών επιτροπών κ.α.). Ακόμα περισσότερο, από την ακύρωση των εκλογών σε κάποιους συλλόγους (Πάντειο, Πολιτικό Νομικής, Πολυτεχνείο Κρήτης), με βασική ευθύνη της ΔΑΠ και με τη δράση της αναρχοαυτονομίας να παρέχει όλα τα απαραίτητα προσχήματα.

Από το Παρίσι μέχρι τη Ναντ και από την Ρουέν μέχρι το Μπορντό χιλιάδες λαού και νεολαίας  κατέβηκαν σε μαχητικές διαδηλώσεις ενάντια στον αντεργατικό νόμο τη κυβέρνησης Ολάντ-Βαλς.

Στις 17 του Μάη οι μαζικές διαδηλώσεις  για μια φορά ακόμα, έσπασαν  τις απαγορεύσεις και το κλίμα τρομοκράτησης που  το γαλλικό κράτος έχει επιβάλει για να τσακίσει την θέληση του λαού.

Στις 17 του Μάη η νεολαία συγκρούστηκε με τις δυνάμεις καταστολής μαζί με το εργατικό απεργιακό κίνημα, υπερασπιζόμενη το μέλλον της ενάντια σε μια πολιτική που στερεί το δικαίωμα στις σπουδές, την δουλειά και τη ζωή.

Την ημέρα των φοιτητικών εκλογών, και ενώ σε μια σειρά σχολές η διαδικασία κυλούσε όσο το δυνατόν ομαλά, στο Πάντειο πανεπιστήμιο διακόπηκε αιφνίδια έπειτα από την προειδοποίηση για την ύπαρξη μιας ομάδας ατόμων με «άγριες» διαθέσεις. Πιο συγκεκριμένα, λίγη ώρα μετά τη διακοπή της διαδικασίας προέλασε μια ομάδα των 15-20 ατόμων,που κρατούσαν σημαίες του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου, παλούκια, πυροσβεστήρες και άλλα πολλά. Αφού με την εμφάνιση τους έσπειραν τον πανικό στην πλειοψηφία των φοιτητών  εισέβαλαν στα κτίρια της σχολής,έσκισαν  τις αφίσες της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και έκαψαν μια κάλπη, κάνοντάς την υπεύθυνη δύναμη να τραπεί σε φυγή μαζί με τις σφραγίδες της ΚΕΦΕ, αφήνοντας στον αέρα τις εκλογές.

Στο γενικότερο αντιδραστικό κλίμα, που στοχεύει στην περιθωριοποίηση του λαού και της νεολαίας για να συνεχιστεί η αντιλαϊκή επίθεση, εντάσσσεται και η προσπάθεια παραπέρα υπονόμευσης με στόχο τη ΔΙΑΛΥΣΗ των φοιτητικών συλλόγων.Το άσχημο είναι ότι αυτόν τον βρώμικο ρόλο δεν τον αναλαμβάνουν μονάχα οι καθαρόαιμες παρατάξεις του συστήματος ΔΑΠ-ΠΑΣΠ, αλλά ουσιαστικά συνηγορούν και οι υποτιθέμενες αριστερές ΕΑΑΚ-ΠΚΣ.

Στο Πολυτεχνείο Κρήτης το Δ.Σ. έχει υποκαταστήσει εδώ και καιρό τις γενικές συνελεύσεις ενώ ο κρετινισμός της συνδιοίκησης χρόνια τώρα σπάει κόκαλα. Με την ακύρωση των εκλογών στον Ενιαίο σύλλογο δεν επιχειρούν μονάχα τη διάλυσή του, αλλά ταυτόχρονα και τη διάλυση της ενιαίας πολιτικοποιημένης και αγωνιστικής έκφρασης των φοιτητών του Π.Κ. Είναι γνωστό  το απολίτικο και συντεχνιακό κλίμα που επικρατεί στους επιμέρους συλλόγους και όχι μόνο στις σχολές που κυριαρχούν ΠΑΣΠ-ΔΑΠ.