Συνάδελφε πρωτοετή, καλωσόρισες!

Επιτέλους, μετά από μια μαθητική ζωή γεμάτη στερήσεις, άγχος, διάβασμα, κατάφερες να περάσεις στη σχολή σου! Θερμά συγχαρητήρια, λοιπόν, ιδιαίτερα αφού η πορεία σου μέχρι εδώ δεν ήταν καθόλου εύκολη! Τη στιγμή που οι γονείς σου λύγιζαν κάτω από τα βάρη των απολύσεων, των μειώσεων μισθών και συντάξεων, της φορομπηξίας, της ακριβοπληρωμένης περίθαλψης, αναγκάζονταν να ανταπεξέλθουν και στα έξοδα των φροντιστηρίων του λυκείου. Παράλληλα, και εσύ ο ίδιος βίωνες την ασφυκτική πίεση μέσα στο σπίτι, στην προσπάθειά σου να περάσεις τον σκόπελο των πανελληνίων εξετάσεων, έπειτα να συντάξεις ένα μηχανογραφικό της αρεσκείας σου και όχι μόνο καθορισμένο από τη θολή εργασιακή προοπτική, κι αν είσαι από την επαρχία, να νοικιάσεις και το δικό σου σπίτι, αποφεύγοντας να επιβαρύνεις υπερβολικά τους δικούς σου… Για να αφήσεις παρ’ όλα αυτά πολλούς συμμαθητές σου πίσω, οι οποίοι, αφού τσακίστηκαν από το εξεταστικό κάτεργο του «νέου λυκείου» και τη μείωση των εισακτέων, καλούνται να ξαναδώσουν εξετάσεις, να βρουν δουλειά ή να προσεγγίσουν τις πύλες των ιδιωτικών ΙΕΚ.

Ένας χρόνος πέρασε από την ωμή δολοφονία του αντιφασίστα αγωνιστή Παύλου Φύσσα από το μαντρόσκυλο του συστήματος, τη Χρυσή Αυγή. Ο Παύλος ήταν γνωστός για την αντιφασιστική και κινηματική του δράση, τόσο μέσα από τα τραγούδια του, όσο και μέσα από τη στάση ζωής του. Γι΄αυτό και η δολοφονία του δεν ήταν τυχαία, ούτε ήταν άλλο ένα «μεμονωμένο περιστατικό».

Ήταν η δολοφονία ενός δικού μας ανθρώπου, που ενοχλούσε τους φασίστες και τα αφεντικά τους.

Δεν θα μπορούσαμε βέβαια να αντιμετωπίσουμε τη δολοφονία του Παύλου ξέχωρα από τη συνολικότερη επίθεση ενός βάρβαρου και εκμεταλλευτικού συστήματος, που γεννά και θρέφει το φασισμό.  Που, όταν δεν μπορεί να «πείσει», επιστρατεύει όλα του τα όργανα, για να χτυπήσει το λαό και τη νεολαία. Γι΄αυτό και ακολουθεί την πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, που προωθείται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Μια πολιτική, που βρίσκει την έκφρασή της στις δολοφονίες μεταναστών, στις επιστρατεύσεις απεργιών και τις απαγορεύσεις διαδηλώσεων, στις καταδίκες αγωνιστών, τη βίαιη καταστολή των λαϊκών αγώνων, την καταπάτηση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Κοινή προκήρυξη των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

Το άγχος και η αβεβαιότητα για το αύριο είναι το βασικό στοιχείο της νεολαίας του σήμερα. Όλοι βλέπουμε μπροστά μας ένα μέλλον που προδιαγράφεται «μαύρο». Το «φως στο τούνελ» που ακούμε από τα ΜΜΕ, είναι απλά φούμαρα καθώς γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι καλούμαστε να ζήσουμε σε ένα σκληρό ταξικό περιβάλλον και ότι έχουμε τη δύναμη να νικήσουμε, αν παλέψουμε μαζικά και ανυποχώρητα!

Ήδη με βάση τα επίσημα στοιχεία, 3 στους 5 νέους είναι άνεργος! Στην πραγματικότητα η ανεργία είναι πολύ μεγαλύτερη και όσοι δουλεύουν παίρνουν ψίχουλα, έχοντας σκυμένο το κεφάλι μπροστά στο αφεντικό.

Μαθητές και φοιτητές αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα, με διαφορετικές όψεις μόνο. Σχολεία και πανεπιστήμια προσαρμόζονται βίαια στις ορέξεις του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου με στόχο να επιβιώσουν και να ξεπεράσουν την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Συμφοιτητή- συμφοιτήτρια,

Η εξεταστική ξεκίνησε και τα πανεπιστήμια άνοιξαν. Ωστόσο, δε μπορούμε να μη δούμε ότι η κόλλα με τα θέματα είναι η τελευταία που ήρθε να μας προϋπαντήσει. Είχε προηγηθεί ο υπ. Παιδείας Λοβέρδος, ο οποίος, πριν ακόμα φτάσουμε στις πύλες της σχολής, μας τις έκλεισε κατάμουτρα με την ανακοίνωσή του για τις 180.000 διαγραφές φοιτητών (1/3 του φοιτητικού σώματος) στα τέλη Αυγούστου και την παράθεση των πινάκων των διαγραφέντων ανά σχολή.

Έχει ιστορία το πράγμα!

Είναι βέβαια χρόνια η προσπάθεια από πλευράς υπουργείων και κυβερνήσεων να εφαρμόσουν τις διαγραφές στις σχολές. Κι αν η ρίψη της οριστικής ταφόπλακας στο μαζικό Πανεπιστήμιο εμποδίστηκε ήδη στη μεταπολίτευση από το λαϊκό κίνημα, οι συσχετισμοί για τις δυνάμεις του συστήματος σήμερα είναι πιο ευνοϊκοί. Οι ντόπιοι κυρίαρχοι, υπό τις αυστηρές εντολές ΗΠΑ και ΕΕ, εν μέσω της κρίσης τους και της όξυνσης των μεταξύ τους αντιθέσεων, παίρνουν μέτρα εξαθλίωσης των εργαζομένων και ολοένα εντείνουν την επίθεσή τους στην αποσυγκροτημένη νεολαία.

Όλον τον τελευταίο καιρό και ενόσω το σύστημα προετοιμάζει το έδαφος για την προώθηση των διαγραφών που έχει εξαγγείλει, πέρα από τη λασπολογία που συστηματικά ακούγεται δια στόματος των εκφραστών του για τους «αιώνιους», «τεμπέληδες» και «άχρηστους» φοιτητές που πρέπει να πάρουν πόδι, έχουμε γίνει ουκ ολίγες φορές μάρτυρες και μιας άλλης συζήτησης μεταξύ υπουργού, πρυτάνεων και ΜΜΕ. Αυτή περιστρέφεται γύρω από τους φοιτητές που «προσπαθούν να τελειώσουν» και ως εκ τούτου πρέπει να χαρακτηριστούν «ενεργοί» και να εξαιρεθούν μέσω κάποιας ρύθμισης από την επερχόμενη εφαρμογή του μέτρου, σε αντιδιαστολή με τους «ανενεργούς» που αξίζουν την άμεση τιμωρία και τη δημόσια διαπόμπευση. Αυτή η διάκριση ένα και μόνο σκοπό έχει: Να επιτρέψει στο υπουργείο να προχωρήσει απρόσκοπτα στις πρώτες διαγραφές και να τις νομιμοποιήσει, κατοχυρώνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητά του από εδώ και στο εξής να διώχνει κόσμο έξω από τις σχολές.