Με μειωμένες μέρες (26 Ιούλη με 2 Αυγούστου) αλλά με πλούσια πολιτική εμπειρία και έντονο προβληματισμό από τον κόσμο πραγματοποιήθηκε επιτυχώς φέτος το 16ο camping των Αγωνιστικών κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης στην Κεφαλονιά. Οι περίπου 200 συμμετέχοντες (συναγωνιστές και φίλοι) «ακολουθώντας» το πρόγραμμα των εκδηλώσεων (πολιτικών και πολιτιστικών) αλλά και συμμετέχοντας ενεργά στην συλλογική οργάνωση και λειτουργία του camping έφεραν «εις πέρας» με επιτυχία το τρίπτυχο της «Συλλογικότητας-Αυτοοργάνωσης-Αλληλεγγύης».

Οι πολιτικές εκδηλώσεις και τα εργαστήρια που πραγματοποιήθηκαν στις 7  αυτές μέρες ήταν επικεντρωμένες σε επίκαιρα ζητήματα που αφορούν την νεολαία αλλά και όλο τον λαό. Στις κεντρικές εκδηλώσεις συζητήσαμε για την Αριστερά και το που οδηγεί η λογική του ρεφορμισμού για την κυβερνητική διαχείριση του συστήματος, τόσο με ιστορικά στοιχεία όσο και με βάση τις εξελίξεις στην χώρα μας. Αλλά και για το ζήτημα του συνδικαλισμού, πώς δημιουργήθηκε, τα όρια του και τι είδους συνδικαλισμός πρέπει να φτιαχτεί σήμερα τόσο στο φοιτητικό-μαθητικό όσο και στο εργατικό επίπεδο. Τα φετινά εργαστήρια έπιασαν το επίκαιρο θέμα των προσφύγων, αλλά και την καθιερωμένη συζήτηση για την κατάσταση στα ΤΕΙ αλλά και στα σχολεία.

Με αλλαγή της αρχικά ανακοινωμένης ημερομηνίας, στο διάστημα 26/7-2/8, θα πραγματοποιηθεί τελικά το camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς.
Η αλλαγή αυτή, καθώς και η μείωση των ημερών, οφείλονται στις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και τα στοιχεία απρόβλεπτου που εμπεριέχουν, όπως και στη δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει μεγάλο κομμάτι της νεολαίας.
Επιμένουμε, όμως, στη διεξαγωγή του camping, για να προτάξουμε έναν συλλογικό τρόπο οργάνωσης των διακοπών μας, κόντρα στην μοιρολατρία και την ιδιώτευση, αλλά και για να προετοιμαστούμε για τις δύσκολες προκλήσεις και μάχες που βρίσκονται μπροστά μας.

«Χωρίς τη σύγκρουση μην καρτεράς το δίκιο,

ποτέ δεν στέριωσε το δίκιο δίχως πάλη!»

Λίγους μήνες μετά την ανάδειξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, φαίνεται ξεκάθαρα πόσο κάλπικες ήταν οι «ελπίδες», που… ήρθαν. Όλο το προηγούμενο διάστημα κι ενώ οι προεκλογικές υποσχέσεις καταρρίπτονταν η μία μετά την άλλη, μάθαμε πολλές «νέες» λέξεις, όπως «σύμμαχοι», «εταίροι», «θεσμοί», «συμφωνία» και άλλες φαεινές. Σύμμαχοι βαφτίστηκαν οι αμερικανονατοϊκοί μακελάρηδες, εταίροι οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, θεσμοί οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί ΕΕ-ΔΝΤ και συμφωνία το νέο μνημόνιο υποταγής! Κάθε άλλο παρά αμφισβήτησε η νέα συγκυβέρνηση όλον αυτό τον καιρό το πλαίσιο της διπλής εξάρτησης της χώρας μας από τους μηχανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αντίθετα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός μας διαβεβαίωνε πριν ακόμα αναλάβει τα κυβερνητικά ινία, ότι «ανήκομεν εις τη δύσιν». Παράλληλα, δεν δίστασε να παραχωρήσει νέες βάσεις στους φονιάδες των λαών, στην Κάρπαθο.

 ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΩΡΑ!

Στην τελευταία περίοδο της εξεταστικής, οι φοιτητές ήρθαμε αντιμέτωποι με πολλά περιστατικά καθηγητικής αυθαιρεσίας. Με θέματα εκτός ύλης, με άρνηση του καθηγητή να εξετάσει φοιτητές που δεν είχαν εκτυπωμένες εργασίες λόγω οικονομικής δυσκολίας, ή ακόμη σε άλλη περίπτωση, άρνηση εξέτασης φοιτητών την προκαθορισμένη ώρα, γιατί πολύ απλά ο καθηγητής ήθελε να φύγει νωρίτερα.

Αυτή ήταν η εξεταστική μας, που ήρθε να ολοκληρώσει μία χρονιά με συνεχόμενες, υποχρεωτικές και bonus παρακολουθήσεις, με σοβαρές ελλείψεις στα εργαστήρια, που μας αναγκάζουν τελικά να αγοράζουμε από την τσέπη μας τα αναλώσιμα υλικά μας. Μία χρονιά που έδειξε πως όποιος δουλεύει και δεν μπορεί να παρακολουθήσει τα μαθήματα ή δεν έχει λεφτά για σπίτι, φαγητό, βιβλία-εργασίες, μετακίνηση και τόσα άλλα, δεν μπορεί τελικά να σπουδάζει.

Εν έτη 2015 η κυβέρνηση μπορεί να έχει αλλάξει προς τα “αριστερά” (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ), αλλά χωρίς δισταγμούς βεβαιώνει την δέσμευση της να υλοποιήσει τους στόχους και τις πολιτικές του ΕΧΑΕ (Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτερης Εκπαίδευσης), οι οποίες βασίζονται στη Διακήρυξη της Μπολόνιας. Όσο και αν έχει το περιτύλιγμα μιας “αριστερής κυβέρνησης” κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει  ότι 70 από το 80 άρθρα του νόμου Διαμαντοπούλου έχουν μείνει ανέγγιχτα στο νέο-πολυνομοσχέδιο. Εννοείται πως αυτά αφορούν τόσο πάγια αιτήματα του φοιτητικού κινήματος όσο και μεταρρυθμίσεις που αφορούν το πρόγραμμα σπουδών και την αγορά εργασίας μετέπειτα.