Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ

Το χτύπημα στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση είναι βασικό κομμάτι της πολιτικής της επίθεσης στα δικαιώματά μας. Η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων έρχεται χέρι-χέρι με τη συνταγματική αναθεώρηση, μία αναβάθμιση της επίθεσης, που επηρεάζει κάθε κομμάτι του λαού και της νεολαίας. Η αναθεώρηση του αρ.16 ωστόσο, βαθαίνει την επίθεση, και έρχεται να εξυπηρετήσει το πολυπόθητο ταξικό ξεσκαρτάρισμα που θέλουν στην εκπαίδευση.

Βασικό κομμάτι των επιδιώξεων της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι η πίεση που πρόκειται να ασκήσουν στα δημόσια, ώστε να συμμορφωθούν απόλυτα στις επιταγές των Ευρωπαίων και Αμερικανών ιμπεριαλιστών. Αυτή είναι η ουσία της ίδρυσής τους και όχι μια σειρά από επιμέρους ζητήματα όπως τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων και το πρόγραμμα σπουδών τους.

Θέλουν δημόσια πανεπιστήμια με δίδακτρα, χωρίς δωρεάν σίτιση – στέγαση – μεταφορές - συγγράμματα με όλο και πιο εντατικοποιημένα προγράμματα σπουδών, με κατακερματισμένα πτυχία χωρίς δικαιώματα. Δημόσια πανεπιστήμια που δεν χωράνε τους νέους και τις νέες από φτωχές και λαϊκές οικογένειες. Ήδη μετά την εφαρμογή των πρώτων διαγραφών στις 4ετείς σχολές, ενός μέτρου - τομή και εν όψει των επόμενων στις 5ετείς, το σύστημα παίρνει πίσω κεκτημένα δεκαετιών, δημιουργεί ένα νέο κλίμα στο πανεπιστήμιο. Η εντατικοποίηση των όρων σπουδών μας και η απειλή των διαγραφών πάνω από τα κεφάλια μας θα κάνει την καθημερινότητά μας ακόμα πιο ασφυκτική.

Ωστόσο, το χτύπημα δεν σταματάει εκεί, με βασικό στόχο να είναι η τσάκισμα του αγκαθιού του φοιτητικού συνδικαλισμού. Θέλουν ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο. Φοβούνται την οργανωμένη πάλη μας, γιατί ξέρουν ότι μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα σχέδιά τους!

Να αναμετρηθούμε με τα αποπροσανατολιστικά αιτήματα προτάσσοντας τον δικό μας τρόπο πάλης

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν έρχονται για να απορροφήσουν τους φοιτητές που διαγράφονται από τα δημόσια. Πρόκειται για ένα επιχείρημα που παραβλέπει το γεγονός ότι οι φοιτητές που διαγράφονται είναι αυτοί που λόγω μιας σειράς ταξικών -και όχι μόνο- φραγμών αναγκάζονται να δουλέψουν για να τα βγάλουν πέρα όσο σπουδάζουν. Θεωρεί πως οι φοιτητές ξεκινούν όλοι από την ίδια αφετηρία, με τις ίδιες ευκαιρίες, μία αντίληψη που καθόλου δεν ξεφεύγει από το επιχείρημα του ίδιου του συστήματος και της κυβέρνησης. Όταν αυτοί θα πεταχτούν εκτός εκπαίδευσης δεν θα στραφούν στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά στα εργασιακά κάτεργα, θα γίνουν φτηνά εργατικά χέρια.

Λένε πως «Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι αντισυνταγματικά» ή πως «Είναι νίκη το γεγονός ότι το ΣτΕ έχει απορρίψει τις άδειες ίδρυσης κάποιων από αυτά». Η αναζήτηση συμμάχων στο στρατόπεδο των υλοποιητών της επίθεσης, μόνο δίνει άλλοθι σε όσους δεν είναι πρόθυμοι να βάλουν πλάτη για να υπάρξει φοιτητικό κίνημα το οποίο θα παλέψει για την ανατροπή του νόμου Πιερρακάκη. Η αστική δικαιοσύνη έχει αποδείξει πως στέκεται απέναντί μας. Ποτέ κανένα κίνημα δεν κατάφερε νίκες όταν κλείστηκε σε δικαστικές αίθουσες, όταν σύρθηκε πίσω από αποφάσεις πρυτάνεων και συμβουλίων καθηγητών. Η στάση αυτή μόνο να αποπροσανατολίσει μπορεί, εμποδίζοντας την μαζικοποίηση των συλλογικών μας οργάνων!

Πρέπει να παλέψουμε ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων! Όσο αυτοί ονειρεύονται ένα πανεπιστήμιο που δεν μας χωρά, εμείς απαντάμε οργανώνοντας και μαζικοποιώντας τον αγώνα μας! Βρίσκουμε τους πραγματικούς μας συμμάχους, τους μαθητές, τους εργαζόμενους, τον λαό και αγωνιζόμαστε για το δικαίωμά μας στην εκπαίδευση, στις αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, με το πτυχίο μας να είναι η μόνη προϋπόθεση για δουλειά. Επιστρέφουμε στα συλλογικά μας όργανα κ παλεύουμε για να επιβάλλουμε τους δικούς μας όρους σπουδών και ζωής, γιατί αυτός είναι ο τρόπος να απαντήσουμε την επίθεση που βιώνουμε.

Όχι παιδεία για λίγους και εκλεκτούς, αγώνας ενάντια στους ταξικούς φραγμούς!