Συγκεκριμένα, πρόκειται για δύο έργα, που συνολικά θα στεγάζουν 120 περίπου φοιτητές και θα τεθούν σε λειτουργία τον Οκτώβριο του 2026 και του 2027 αντίστοιχα.
Τη στιγμή που χιλιάδες φοιτητές με τις οικογένειές τους, σε μία πόλη σαν την Πάτρα, δίνουν την μάχη των ενοικίων και των υπέρογκων εξόδων που απαιτούνται για να σπουδάσει κανείς μακριά από το σπίτι του, το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο βρίσκει την ευκαιρία του να επωφεληθεί για άλλη μια φορά εις βάρος του λαού.
Σαν να μην έφταναν οι όλο και περισσότερες ιδιωτικές φοιτητικές εστίες που ξεπροβάλλουν τα τελευταία χρόνια στην πόλη, τώρα φαίνεται να ανήκουν και σε ισραηλινές εταιρίες. Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ εδώ και σχεδόν 80 χρόνια διαπράττει ενεργά γενοκτονία απέναντι στον λαό της Παλαιστίνης, με τα γεγονότα να έχουν κλιμακωθεί τα τελευταία 3 χρόνια και να έχουν πάρει χαρακτηριστικά μόνιμης ένοπλης σύγκρουσης και γενίκευσης αυτής στις γύρω χώρες της Μέσης Ανατολής. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις οι λαοί του κόσμου δεν μένουν αμέτοχοι. Επιλέγουν με κάθε τρόπο να δείξουν την αλληλεγγύη τους στον λαό της Παλαιστίνης, με αμέτρητες και μαζικές διαδηλώσεις σε κάθε άκρη της γης.
Η αστική τάξη της χώρας μας ωστόσο έχει διαλέξει πλευρά, και αυτή δεν είναι άλλη παρά η πλευρά του μαντρόσκυλου των Αμερικάνων. Η χώρα μας, ως εξαρτημένη από τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές συμμορφώνεται πρόθυμα στις επιταγές τους. Γι’αυτό και τα ισραηλινά κεφάλαια παρελαύνουν στη χώρα, γι’αυτό όμως και η ενεργός εμπλοκή μας στα πολεμικά μέτωπα με την αποστολή εξοπλισμών, με την «διαφήμιση» της εθελοντικής στράτευσης των γυναικών, με την ανακαίνιση των αμερικάνικων βάσεων που βρίσκονται σε όλη τη χώρα αλλά και με όλες τις δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης που βλέπουν λαό και νεολαία σαν τους πρώτους που θα θυσιαστούν για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών.
Δεν θα μπορούσε επομένως από αυτές τις πολιτικές που όλο και πιο μαύρο κάνουν να φαίνεται το αύριο για τον λαό, να λείπει η πολιτική της επίθεσης στη νεολαία και στα κεκτημένα της. Βρισκόμαστε στη φάση που χτυπούν το δωρεάν πλέγμα σίτιση-στέγαση-μεταφορές. Μια σειρά κόφτες όπως τα ακριβά ενοίκια, η ίδια η ακρίβεια, τα όρια σπουδών και οι διαγραφές κάνουν τις σπουδές να φαντάζουν άπιαστο όνειρο για τα παιδιά από τις φτωχές και λαϊκές οικογένειες. Η φοιτητική στέγαση είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο. Όχι οι φοιτητικές εστίες του πανεπιστημίου, με τα δωμάτια των 12,5 τ.μ., τα ταβάνια που στάζουν, τις πλημμύρες σε κάθε βροχή, με τις ελάχιστες θέσεις και τα πολύ αυστηρά κριτήρια, αλλά η δωρεάν στέγαση με ανθρώπινους όρους για όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες.
Η νεολαία έχει αποδείξει πως έχει τη δύναμη να υψώσει ανάστημα μπροστά στην επίθεση που βιώνει, μέσα από την κατεύθυνση της οργανωμένης και μαζικής πάλης, μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους μπορεί να κερδίσει τα δικαιώματά της. Γι’αυτό και μας φοβούνται και χτυπούν κάθε φορά που σηκώνουμε το κεφάλι. Γι’αυτό όμως κι εμείς επιμένουμε σε αυτή της κατεύθυνση του αγώνα, στην κατεύθυνση των συνελεύσεων, των καταλήψεων και των διαδηλώσεων για να επιβάλλουμε τους δικούς μας ανθρώπινους όρους σπουδών και ζωής.

