Την ώρα που το σύστημα και η κυβέρνηση έχουν διαγράψει 308.605 φοιτητές πανελλαδικά και χτυπιέται το δικαίωμά μας στις σπουδές η ρεφορμιστική αριστερά βάζει πλάτες. Η “πρώτη δύναμη” στις σχολές, ΠΚΣ/ΚΝΕ έχει αποδεχτεί πλήρως τις διαγραφές ακόμη και πριν την εφαρμογή τους. Έχει αποδεχτεί το συστημικό αφήγημα περί ενεργών και ανενεργών φοιτητών και ζητάει πιο «δίκαιες» διαγραφές, παζαρεύοντας στην ουσία τους όρους εφαρμογής της μεγαλύτερης τομής που χτυπάει τη νεολαία στα πανεπιστήμια. Γι’ αυτό και ζητάει να μην διαγραφεί όποιος φοιτητής «προσπαθεί για το πτυχίο του» (λες και υπάρχουν φοιτητές που δεν παλεύουν για το πτυχίο τους). Γι’ αυτό έχει δώσει ρεσιτάλ συνδιαλλαγής με καθηγητές και πρυτάνεις, για να ντιλάρει για το πως θα γίνουν οι διαγραφές. Φυσικά, ούτε κουβέντα για γενικές συνελεύσεις και κινητοποίηση των φοιτητών, παρά μόνο συμβολικές κινητοποιήσεις σε γραμματείες και τμήματα. Δίνει συνεχώς τα διαπιστευτήριά της ότι, όσο η επίθεση προχωράει, αυτή θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να βρίσκονται οι φοιτητές… στην γωνιά τους.

Τώρα που εφαρμόστηκαν οι διαγραφές ζητάει στήριξη των φοιτητών και σε κλίμα όπου η εντατικοποίηση και η ασφυκτική καθημερινότητα όλο και χειροτερεύουν βλέπει ως νίκη τις πρωτοβουλίες των «αγωνιστικών ΔΣ» των Φοιτητικών Συλλόγων για διεξαγωγή φροντιστηριακών μαθημάτων με την βοήθεια των καθηγητών. Αυτών που υλοποιούν την επίθεση απέναντι στις σπουδές και τα δικαιώματά μας, αυτών που έστειλαν τις λίστες για να διαγραφούμε. Καλεί κάθε σύλλογο να οργανώσει ενισχυτικά μαθήματα προσθέτοντας ένα ακόμα πράγμα στην εντατικοποιημένη καθημερινότητα των φοιτητών και ειδικά για τους φοιτητές που διαγράφονται να παρθούν μέτρα στήριξης με επαναληπτικές εξεταστικές και δημοσίευση σημειώσεων από τα τμήματα. Όσο το σύστημα προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι λύση ο ατομικός δρόμος και ότι πρέπει να έχουμε σκυμμένο το κεφάλι, η πρώτη δύναμη υποταγμένη πλήρως σε αυτό παρουσιάζει την προτασεολογία της ως “λύσεις” και “διεξόδους” για τους φοιτητές, ενώ στην πραγματικότητα έχει αποδεχτεί πλήρως το προχώρημα της επίθεσης.

Απέναντι σε δυνάμεις που δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στην δύναμη των φοιτητών και στα όργανα πάλης τους, που υποτάσσονται σε αυτά που θέτει το σύστημα, οι φοιτητές μόνο μέσα από τον αγώνα μας και τις διαδικασίες μας με συνελεύσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις μπορούμε να ανατρέψουμε τις διαγραφές. Χρειάζεται να προσπεράσουμε τις λογικές συμβιβασμού και υποταγής που θέτει ο ρεφορμισμός και να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να μαζικοποιήσουμε τα συλλογικά μας όργανα, να μπούμε στις γενικές μας συνελεύσεις και να πάρουμε αποφάσεις αγώνα. Γιατί μόνο ένα φοιτητικό κίνημα που δεν έχει τίποτα να περιμένει από εχθρούς και “φίλους” και στηρίζεται πλήρως στις δικές του δυνάμεις μπορεί να φέρει νίκες!