Για εμάς, τις Αγωνιστικές Κινήσεις, κυρίαρχος λόγος παρέμβασης στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ είναι η δημιουργία κινήματος Αντίστασης από φοιτητές και σπουδαστές στο πλευρό του λαού και της εργατικής τάξης ενάντια στην πολιτική του συστήματος, που διαλύει κάθε δικαίωμα σε σπουδές - δουλειά - ελευθερίες. Προφανώς, στόχος μας είναι η πάλη ενάντια στους εκφραστές αυτής της πολιτικής. Και δεν είναι άλλοι από τα φερέφωνα της δικομματικής κυβέρνησης μέσα στις σχολές, δηλαδή η ΠΑΣΠ και η ΔΑΠ.

ΣΥΝΟΛΟ: 12 πόλεις, 48 σχολές

Με (+) οι σχολές που κατεβαίνουμε φέτος για πρώτη φορά.

Η Πρωτομαγιά φέτος βρίσκει το λαό και την εργατική τάξη της χώρας μας μέσα στη δίνη της επίθεσης, που εξαπολύουν κυβέρνηση- ΕΕ- ΔΝΤ. Μιας επίθεσης, που έρχεται να τσακίσει κάθε δικαίωμα και να εξαφανίσει κάθε λαϊκή κατάκτηση. Μιας επίθεσης, που έχει ως την πιο μαύρη εφεδρεία το φασισμό και που ανοίγει ακόμα και ενδεχόμενα πολέμου, όπως γίνεται τώρα φανερό και με το ζήτημα της Ουκρανίας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία προσπαθούν ξένο και  ντόπιο κεφάλαιο να ξεπεράσουν την κρίση τους φορτώνοντας την στις πλάτες των εργαζομένων και της νεολαίας.

Να σηκώσουμε ξανά κεφάλι - Γιατί η λύση βρίσκεται ακόμα στους συλλογικούς αγώνες

Όσα success story, όσα πρωτογενή πλεονάσματα κι αν ανακαλύψουν, δεν αλλάζουν την πραγματικότητα που ζούμε. Οι γονείς μας, ο λαός, οι εργαζόμενοι αυτής της χώρας στενάζουν κάτω από τα βάρβαρα μέτρα και τα μνημόνια που εχουν περάσει τα τελευταία χρόνια. Τα δικαιώματα έχουν μπει στο στόχαστρο και καταργούνται, οι κατακτήσεις διαλύονται και το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή φαντάζει πλέον άπιαστο όνειρο για κάθε νεολαίο που βρίσκεται σήμερα σε ΑΕΙ- ΤΕΙ, όταν το πτυχίο είναι πλέον «εισιτήριο» για τα μητρώα ανεργίας του ΟΑΕΔ.

Τον τελευταίο καιρό έχουν φουντώσει τα δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για την ανάγκη δημιουργίας πανεπιστημιακής αστυνομίας. Από τη μια το υπουργείο παιδείας και η κυβέρνηση ανοίγουν τη συζήτηση «για να αντιμετωπιστούν», όπως λένε, «φαινόμενα βίας και ανομίας μέσα στα πανεπιστήμια» κατά τα πρότυπα των πανεπιστημίων του εξωτερικού. Από την άλλη, σύγκλητοι, πρυτάνεις και συμβούλια ιδρύματος τοποθετούνται για το πόσο αναγκαίο είναι αυτό το μέτρο για τη «διασφάλιση της ακαδημαϊκής λειτουργίας» του κάθε ιδρύματος. Από κοντά και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ με τις περίφημες προτάσεις της στο ΠΑΙΔΕΙΑ 2020 στηρίζει ξεκάθαρα αυτή την επιλογή του συστήματος σαν γνήσια καθεστωτική δύναμη.