Βρισκόμαστε μπροστά στις φοιτητικές εκλογές: μία διαδικασία των φοιτητικών Συλλόγων, στην οποία καλείσαι να στηρίξεις μία πολιτική κατεύθυνση και άποψη μέσα σε αυτούς. Μπροστά στην ένταση της φτώχειας, την αύξηση των πολεμικών κινδύνων και την ηττοπάθεια που προσπαθεί το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης να εμπεδώσει, οι Αγωνιστικές Κινήσεις καταθέτουμε, παλεύουμε καθημερινά και σε καλούμε να στηρίξεις μία πολιτική κατεύθυνση για την ανασυγκρότηση των φοιτητικών Συλλόγων και της πάλης της νεολαίας στο πλευρό του λαού – γιατί μέσα από τους αγώνες μας μπορούμε να αντιπαλέψουμε το μαύρο μέλλον που μας στρώνουν.

Παλεύουμε ενάντια στην φτώχεια και την εκμετάλλευση των πολλών από τους λίγους, ενάντια στον καπιταλισμό!Η επίθεση που εξαπολύεται στους μισθούς, τις συντάξεις, το σταθερό ωράριο, τις ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, προκύπτει από την φύση του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος, από την ακόρεστη δίψα του για κέρδη, που δεν λογαριάζει ανθρώπινες ζωές και ανάγκες. Γι’ αυτό οι Αγωνιστικές Κινήσεις θέτουμε ότι τα δικαιώματά μας είναι ζήτημα πάλης και αναμέτρησης με τις δυνάμεις του συστήματος, κόντρα σε αυταπάτες ότι μια άλλη κυβέρνηση ή διαχείριση του σάπιου αυτού συστήματος μπορεί να δώσει λύσεις. Προβάλλουμε την αναγκαιότητα συγκρότησης Αντιστάσεων και Διεκδικήσεων της νεολαίας μαζί με τον λαό, κόντρα στην συντονισμένη αυτή επίθεση. Κόντρα στους ταξικούς φραγμούς, για Δημόσια και Δωρεάν εκπαίδευση για όλους! Αναδεικνύουμε ότι οι Αγώνες είναι ο τρόπος των λαών για να νικούν, όπως ο γαλλικός λαός κατόρθωσε να ανατρέψει τα μέτρα Μακρόν, η αλβανική νεολαία πέτυχε να μην αυξηθούν τα δίδακτρα των Πανεπιστημίων και οι Ούγγροι εργάτες να αυξηθούν οι μισθοί τους.

10 Απρίλη, Φοιτητικές Εκλογές:

Στηρίζουμε – Ψηφίζουμε

Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ

 

Ενάντια στην επίθεση στο δικαίωμα στις σπουδές

να προτάξουμε την Αντίσταση και τη Διεκδίκηση!

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την εφαρμογή του νόμου Γαβρόγλου-συνέχεια του νόμου-πλαίσιο-, αλλά και με νέες διατάξεις, ν/σ και πορίσματα να κάνουν την εμφάνισή τους. Το χτύπημα του Ασύλου, τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά και οι φωνές για εισαγωγή και στα προπτυχιακά, μια σειρά λουκέτων σε σχολές ανά την χώρα μέσω των συγχωνεύσεων, συνιστούν πλέον ένα τοπίο διαμορφωμένο για την «παιδεία των λίγων και εκλεκτών».

Μια ολομέτωπη επίθεση που με διετή «πιστοποιητικά», την εφεύρεση της διδακτικής επάρκειας, τους κύκλους σπουδών, το προσοντολόγιο, επιφέρει απανωτά χτυπήματα στα πτυχία μας και τα επαγγελματικά δικαιώματα που κατοχυρώνουν. Μαζί με το χτύπημα στο δωρεάν πλέγμα, σε βιβλία, σίτιση, στέγαση, μεταφορές γίνεται αντιληπτό ότι το σύστημα προχωρά στη δραστικότερη όρθωση ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση, την αύξηση της εντατικοποίησης και την καταστολή όποιων αγώνων ή ενδεχόμενων εστιών αντίστασης από τους φοιτητές. Παράλληλα με το προχώρημα της επίθεσης, επιδίδεται μέσω των εκφραστών του (πρυτάνεις, μεγαλοκαθηγητάδες, συστημικές δυνάμεις) στη συκοφάντηση της έννοιας του Δικαιώματος, θέλοντας να το μετατρέψει στις συνειδήσεις των φοιτητών σε παροχή. Για μας τα δικαιώματά μας δεν είναι παροχές και δεν κοστολογούνται!

Για το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, η νεολαία προορίζεται για ένα μέλλον ανεργίας και άγριας εκμετάλλευσης και συνεπώς «πρέπει» να πεταχτεί βίαια έξω από την εκπαίδευση. Γίνεται φανερό με τα τελευταία ν/σ για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση που αποσκοπούν στο νέο ταξικό λύκειο-εξεταστικό κάτεργο. Να βγούμε στο δρόμο του αγώνα, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, το δικαίωμά μας σε σπουδές-δουλειά-ελευθερίες! 

Απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική

της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και των επίδοξων

ανερχόμενων κυβερνητικών διαχειριστών

Από την αρχή της χρονιάς έχουν πέσει στο τραπέζι διάφορες εκδοχές για τον τρόπο πανεπιστημιοποίησης του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας  και τη συγχώνευσή του με το Πανεπιστήμιο Πατρών. Αυτό προκύπτει ως συνέχεια της εφαρμογής του νόμου Γαβρόγλου που ορίζει πως ένα προεδρικό διάτραγμα αρκεί για τη συγχώνευση ή την κατάργηση σχολών και το έχουμε ήδη δει με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ενώ αντίστοιχες συζητήσεις γίνονται και στα υπόλοιπα ΤΕΙ).

Συνολικά βλέπουμε την αναδιάρθρωση του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με τις συγχωνεύσεις/καταργήσεις/«πανεπιστημιοποιήσεις» των ΤΕΙ, τη διάσπαση πτυχίων (3+2, διδακτική επάρκεια), τη δημιουργία διετών προγραμμάτων σπουδών και κέντρων δια βίου μάθησης. Στόχος είναι η καλύτερη προσαρμογή της τριτοβάθμιας στις ανάγκες της αγοράς εργασίας, η οποία έχει ανάγκη απο ευέλικτους εργαζομένους προς εκμετάλλευση, χωρίς κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Την πέμπτη 18/3 σημειώθηκε ένα περιστατικό τραμπουκισμού στο χώρο του ΠΑΠΕΙ, που όμοιό του είχαμε να δούμε ευτυχώς καιρό. Συγκεκριμένα, ομάδες της ΔΑΠ από νωρίς απειλούσαν και τραμπουκίζαν μέλη της ΠΚΣ και συγκεκριμένα κοπέλες. Επιτέθηκαν φραστικά και με απειλητικό τρόπο σε μέλη της ΠΚΣ με αφορμή ότι «στη ΔΑΠ δεν θέλουν αφίσσες με σφυροδρέπανα γιατί είναι ίδια με τη σβάστικα(!!!)» . Αργότερα τα μέλη της ΔΑΠ κατέβασαν τις  αφίσες και διέλυσαν τον πολιτικό χώρο της ΠΚΣ ενώ ταυτόχρονα  επιτέθηκαν ξυλοκοπώντας τα μέλη της ΠΚΣ με αποτέλεσμα  να στείλουν δυο στο νοσοκομείο.

Αυτή η συμπεριφορά αποτελεί γνωστή πρακτική για την  ΔΑΠ καθώς αδυνατεί να απαντήσει με πολιτικούς όρους τις αντιπαραθέσεις και τις διαφωνίες που έχει με άλλες φοιτητικές παρατάξεις/ διαφορετικές απόψεις και καταλήγει σε τέτοιου είδους πρακτικές.

Δείχνουν ακριβώς την τραμπούκικη και ιδιοκτησιακή λογική που έχει. Η ΔΑΠ ειδικότερα κι ενόψει εκλογών θεωρώντας τον φοιτητικό σύλλογο μαγαζάκι και τσιφλίκι της κάνει ότι μπορεί για να φιμώσει οποιαδήποτε διαφορετική άποψη πόσο μάλλον όταν αυτή η άποψη έχει αναφορά στο κίνημα και την αριστερά. Προσπαθώντας σαν γνήσιος εκφραστής της Νέας Δημοκρατίας μέσα στα πανεπιστήμια να προωθήσει την αντιλαϊκή πολιτική και τα αντί-φοιτητικά μέτρα τρομοκρατεί φοιτητές και κατασυκοφαντεί τον σύλλογο και το άσυλο.

Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν μας κάνει καμία εντύπωση καθώς τέτοιες τραμπούκικες συμπεριφορές είναι στο DNA αυτής της παράταξης. Ειδικά όταν το φοιτητικό κίνημα μαζικοποιείται, τις υιοθετούσε πλήρως και τέτοια ευκαιρία «επίδειξης δημοκρατικού πνεύματος» είναι και οι φοιτητικές εκλογές. Η ίδια φασιστική λογική και το ΔΑΠίτικο πνεύμα, οδήγησε παλιότερα στη δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα στη Πάτρα το 1991 από μέλος της.

Πρέπει όλοι οι φοιτητές του συλλόγου να καταδικάσουμε τέτοιες συμπεριφορές οι οποίες μπορεί αύριο να τις συναντήσει οποιοσδήποτε συμφοιτητής μας ώστε να μην περάσει η τρομοκρατία που θέλει να επιβάλει η ΔΑΠ και η φίμωση της διαφορετικής άποψης. Ο φοιτητικός σύλλογος αποτελεί και πρέπει να αποτελεί  όπλο των φοιτητών καθώς είναι χώρος στον οποίο ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα  την γνώμη του, και μέσω των γενικών Συνελεύσεων του Συλλόγου να λαμβάνονται αποφάσεις από τους φοιτητές για τους φοιτητές. Να μην επιτρέψουμε να παίρνουν αποφάσεις για το πανεπιστήμιο και τις σπουδές μας οι εκφραστές της τρομοκρατίας και του τραμπουκισμού…

Στις 8 Μάρτη ψηφίστηκε στη βουλή ένα σχέδιο νόμου που αλλάζει τον τρόπο απόκτησης ιατρικής ειδικότητας. Συγκεκριμένα, το πολυνομοσχέδιο που πέρασε καθιερώνει πανελλαδικές εξετάσεις για την κατοχύρωση του τίτλου ειδικότητας! Οι εξετάσεις αυτές θα διεξάγονται τέσσερις  φορές τον χρόνο και θα έχουν δύο σκέλη, ένα γραπτό και ένα προφορικό. Για να αποκτήσει κάποιος την ειδικότητα θα πρέπει να έχει περάσει και τα δύο σκέλη της εξέτασης, ενώ ο βαθμός του τίτλου θα είναι αυτός της προφορικής εξέτασης. Η εξεταστική επιτροπή θα ορίζεται από το υπουργείο, ώστε να ελέγχεται ο αριθμός των γιατρών που θα “χωράνε” σε κάθε ειδικότητα. Μιας και θα υπάρχουν δύο εξεταστικά κέντρα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το υπουργείο για να χρυσώσει το χάπι, θα φροντίσει να δώσει επίδομα 150€ (που θα καταβάλλεται μόνο μία φορά και μόνο για μία εξέταση) σε όλους τους υποψήφιους  που ειδικεύονται σε πόλεις διαφορετικές από τις δύο παραπάνω, για να καλύψουν έξοδα μεταφοράς και διαμονής.

Το πρόσχημα από τη μεριά του υπουργείου για τη θεσμοθέτηση των εξετάσεων για την ιατρική ειδικότητα είναι η “ποιοτικότερη γνώση”, η “αξιοκρατία”, η”μεταρρύθμιση και ο εκσυγχρονισμός της ειδικότητας”. Η καθιέρωση των εξετάσεων αυτών δεν ήρθε ξαφνικά γιατί το σύστημα νοιάστηκε να μας κάνει «καλούς» γιατρούς. Στην πραγματικότητα, ήρθε ως μια ακόμα προσπάθεια ανύψωσης φραγμών στο δρόμο για τη δουλειά με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα.Το συμφέρον  του σύστηματος είναι να μη φτάνει που σπουδάζουμε έξι χρόνια, κάνουμε υποχρεωτικό αγροτικό και ειδικότητα που διαρκεί τουλάχιστον άλλα τέσσερα χρόνια!Γι’ αυτό αλλάζει το θεσμό των εξετάσεων της ειδικότητας σε μια ακόμα πιο σκληρή κατεύθυνση. Παράλληλα, θα μπορεί να μας κατευθύνει (έμμεσα, μέσω της δυσκολίας των θεμάτων σε κάθε ειδικότητα) προς συγκεκριμένες ειδικότητες που θέλει το σύστημα. Χαρακτηριστική είναι η μνημονιακή οδηγία για περισσότερους γενικούς γιατρούς, μιας και η συγκεκριμένη ειδικότητα δίνει τη δυνατότητα στον εργοδότη (ιδιώτη ή κράτος) να εκμεταλλεύεται με περισσότερους τρόπους τον εργαζόμενο γιατρό ο οποίος είναι περισσότερο «ευέλικτος».