· Κάθε πέρυσι και καλύτερα. Αυτή είναι η αλήθεια για τις εστίες των σπουδαστών στο ΤΕΙΘ. Η Διοίκηση του ιδρύματος και το υπουργείο έχουν «ξεχάσει» τους σπουδαστές στην μοίρα τους, με αποτέλεσμα απαράδεκτες συνθήκες διαμονής και προβλήματα στην θέρμανση και το ζεστό νερό. Λες και η στέγαση δεν είναι αναγκαία για τους οικότροφους αλλά «χάρη» ή «πολυτέλεια» ή «έξοδο»!

· Το ΤΕΙ, τα τελευταία χρόνια, συνολικά δεν έχει θέρμανση γιατί η διαδικασία δεν περνάει από το Ελεγκτικό Συνέδριο της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Επιπλέον, ρεύμα και νερό έχουμε «χαριστικά»! Φαίνεται λοιπόν, πόσο ενδιαφέρει πραγματικά το κράτος σε τι συνθήκες θα κάνουμε μάθημα και το αν θα ζουν ανθρώπινα οι εστιακοί!

· Αντί η Διοίκηση να ντρέπεται για την κατάσταση που προσβάλλει πρώτα και κύρια το ΤΕΙΘ, είχε το θράσος να ζητήσει από τους σπουδαστές να φύγουν για να κάνει «εργασίες συντήρησης», χωρίς να εξασφαλίζει εναλλακτική λύση στέγασης. Ενέργεια που δείχνει πόσο νοιάζεται η Διοίκηση για τα εξάμηνα και τα μαθήματα των σπουδαστών της.

Μετά από την ανακοίνωση για τις πρώτες  διαγραφές στο τμήμα των Θεατρικών σπουδών Πάτρας, που θα γίνουν τον Απρίλιο του 2015 , πάρθηκε απόφαση μέσα από τη Γ.Σ. για κατάληψη του τμήματος για μία εβδομάδα και  ξανά Γ.Σ. στη διάρκεια της κατάληψης δηλαδή συνέλευση με κλειστή σχολή ! Στη βάση αυτή, δημιουργήθηκε Συντονιστικό  που συμμετείχαν οι δυνάμεις ΕΑΑΚ - ΑΡΕΝ - ΑΡΔΙΝ - Αγωνιστικές Κινήσεις - αυτόνομο σχήμα και ποσοστό ανένταχτου κόσμου. Το ΜΑΣ από την αρχή κράτησε αντίθετη στάση. Ενώ, αρχικά υπήρχε η συμμετοχή από το σύλλογο σε αυτή την προσπάθεια, στη συνέχιση της κατάληψης για δεύτερη εβδομάδα δεν υπήρξε η αποσαφήνιση των αιτημάτων , παρά την πίεση των Αγωνιστικών Κινήσεων για διαμόρφωση κοινού πλαισίου με αιτήματα ενάντια στις διαγραφές , στο νόμο πλαίσιο και στην κυβερνητική πολιτική ΕΕ - ΔΝΤ. Μάλιστα, ένα βράδυ πριν τη Γ.Σ. αναρτούν στο site των θεατρολόγων τα αιτήματα που όχι μόνο δεν είχαν προκύψει από συζήτηση και κοινή δράση αλλά αποτελούσαν το καπέλωμα ενός ολόκληρου συλλόγου ! Τα αιτήματα ήταν τα εξής:

Από την προηγούμενη βδομάδα έχουν ξεκινήσει οι αιτήσεις για τις μεταγραφές φοιτητών. Οι οποίες έρχονται να γίνουν σε μια περίοδο που γίνονται σοβαρά βήματα για την καθιέρωση των ορίων φοίτησης, που χαρακτηρίζεται από μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα φοιτητικά δικαιώματα. Αυτό το πλαίσιο δεν θα μπορούσε να μην επηρεάσει και τις μεταγραφές που πρόκειται να γίνουν.

Είναι γεγονός, λοιπόν, ότι πολλά έχουν ακουστεί αλλά τα περισσότερα δεν έχουν καμία σχέση με την σκοπιά των φοιτητικών δικαιωμάτων. Αντίθετα, αυτό που παρακολουθήσαμε το προηγούμενο διάστημα ήταν ένα αλισβερίσι μεταξύ καθηγητών, προέδρων, πρυτάνεων και υπουργείου για το πώς θα διαχειριστούν το «πρόβλημα των μεταγραφών» όπως λένε, ή καλύτερα πως θα φορτώσουν τα αδιέξοδα της δικής τους πολιτικής στην εκπαίδευση στις πλάτες ενός κομματιού φοιτητών. Ένα κομμάτι μάλιστα που σύμφωνα με τα ίδια τα κριτήρια του υπουργείου, προέρχεται κατά βάση από φτωχά και λαϊκά στρώματα.

Παρά τις «ευοίωνες» προβλέψεις της κυβέρνησης και των παρατρεχάμενών της, για απεμπλοκή της χώρας από τους μηχανισμούς της ΤΡΟΙΚΑΣ και του ΔΝΤ και επερχόμενη ανάπτυξη, μπορεί εύκολα να αποκαλέσει κανείς την πολιτική που ακολουθείται σήμερα ως πολιτική του μαστιγίου. Πολιτική η οποία περιλαμβάνει απολύσεις, μειώσεις μισθών-συντάξεων, αξιολογήσεις κ.τ.λ.

Η  εκπαίδευση ως αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας αυτής, δεν θα μπορούσε να μείνει ανέπαφη. Έτσι βλέπουμε πέταγμα χιλιάδων μαθητών έξω από τα σχολεία, εφαρμογές θεσμών όπως το Νέο Λύκειο, διαγραφές χιλιάδων φοιτητών και ύψωμα νέων εμποδίων στο δρόμο της νεολαίας για την απόκτηση του πολυπόθητου πτυχίου. Η άμεση σύνδεση λοιπόν της εκπαίδευσης με την παραπάνω πολιτική των μνημονίων, εντοπίζεται στην προσπάθεια του συστήματος να προσαρμόσει και εναρμονίσει το ελληνικό πανεπιστήμιο με τις συνθήκες εργασίας που διαμορφώνονται με βάση τις επιταγές ξένων και ντόπιων αφεντικών.

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ... ΣΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ!

Στη σημερινή περίοδο, η επίθεση από πλευράς συστήματος στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του λαού μας είναι κυριολεκτικά ολομέτωπη και φαίνεται να μην έχει τέλος. Σε απόλυτη ευθυγράμμιση με ό,τι συντελείται στην κοινωνία βρίσκεται και η επίθεση που διεξάγεται στο χώρο της εκπαίδευσης. Με βάση τις ανάγκες των σημερινών εργασιακών σχέσεων που προστάζει το κεφάλαιο, προκύπτει η ολοένα και μεγαλύτερη όξυνση των ταξικών φραγμών, που οδηγεί στο μαζικό πέταγμα φοιτητών και σπουδαστών έξω από τις σχολές. Η φοιτητική καθημερινότητα γίνεται ασφυκτική, ιδιαίτερα για τα παιδιά των φτωχών και λαϊκών στρωμάτων, με την κατάργηση κάθε παροχής, με την όλο και μεγαλύτερη εντατικοποίηση του προγράμματος σπουδών και βέβαια με τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στα πανεπιστήμια με το μέτρο των διαγραφών, την κορύφωση της ταξικής επίθεσης μέσα σε αυτά.

Δυο λόγια για το νέο Πρόγραμμα Σπουδών (ΝΠΣ) της Μηχανολογίας

Όπως είναι γνωστό κατά την διάρκεια του καλοκαιριού η διοίκηση του τμήματος προχώρησε στην αλλαγή του προγράμματος σπουδών. Αυτό βέβαια θα μπορούσε να πει κάποιος πως δεν αποτελεί και κάτι καινούριο καθώς είναι συχνό στο τμήμα μας (και όχι μόνο), με άλλο πρόγραμμα σπουδών να μπαίνει ένας φοιτητής και με άλλο να παίρνει πτυχίο. Βέβαια το γεγονός πως δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται δεν σημαίνει πως δεν αποτελεί και πρόβλημα, ειδικά όταν μιλάμε για ένα πρόγραμμα σπουδών με αρκετά «μαργαριτάρια».

Τα πάνω κάτω…

Είναι γεγονός πως ο καθένας από μας μπαίνοντας στην σχολή προσπαθούμε να κάνουμε έναν προγραμματισμό για το πώς θα την βγάλουμε, ειδικά όταν είσαι από τους τυχερούς που πρέπει να συνδυάσουν σχολή και δουλειά αυτός ο προγραμματισμός είναι ακόμα πιο αναγκαίος. Και εδώ έρχεται το ΝΠΣ να τα τινάξει όλα στον αέρα, γιατί μπορεί να λένε πως οι παλιοί δεν θα φορτωθούν μαθήματα, παρόλα αυτά οι «τούμπες» μαθημάτων ανά εξάμηνο και ο συνδυασμός τους με την ύπαρξη αλυσίδων φτάνει για να οδηγήσει σε καθυστέρηση της σχολής για πάνω από ένα χρόνο, εξάλλου οι αλυσίδες από μόνες τους φτάνουν για να καθυστερήσουν το δρόμο προς το πτυχίο και το ζήτημα της κατάργησής τους είναι κάτι προς διεκδίκηση. Ένα άλλο επίσης βασικό στοιχείο είναι το θέμα της πρακτικής άσκησης, γιατί με το παλιό πρόγραμμα σπουδών για να πάρεις πρακτική έπρεπε να περάσεις τα 2/3 των μαθημάτων και 6 συγκεκριμένα μαθήματα, ενώ με το καινούριο τα μαθήματα πολλαπλασιάζονται στα 16 και αυτό πιάνει παλιούς και καινούριους, καθώς στην σχολή πλέον θα λειτουργεί μόνο ένα πρόγραμμα.

Συνάδελφε πρωτοετή, καλωσόρισες!

Επιτέλους, μετά από μια μαθητική ζωή γεμάτη στερήσεις, άγχος, διάβασμα, κατάφερες να περάσεις στη σχολή σου! Θερμά συγχαρητήρια, λοιπόν, ιδιαίτερα αφού η πορεία σου μέχρι εδώ δεν ήταν καθόλου εύκολη! Τη στιγμή που οι γονείς σου λύγιζαν κάτω από τα βάρη των απολύσεων, των μειώσεων μισθών και συντάξεων, της φορομπηξίας, της ακριβοπληρωμένης περίθαλψης, αναγκάζονταν να ανταπεξέλθουν και στα έξοδα των φροντιστηρίων του λυκείου. Παράλληλα, και εσύ ο ίδιος βίωνες την ασφυκτική πίεση μέσα στο σπίτι, στην προσπάθειά σου να περάσεις τον σκόπελο των πανελληνίων εξετάσεων, έπειτα να συντάξεις ένα μηχανογραφικό της αρεσκείας σου και όχι μόνο καθορισμένο από τη θολή εργασιακή προοπτική, κι αν είσαι από την επαρχία, να νοικιάσεις και το δικό σου σπίτι, αποφεύγοντας να επιβαρύνεις υπερβολικά τους δικούς σου… Για να αφήσεις παρ’ όλα αυτά πολλούς συμμαθητές σου πίσω, οι οποίοι, αφού τσακίστηκαν από το εξεταστικό κάτεργο του «νέου λυκείου» και τη μείωση των εισακτέων, καλούνται να ξαναδώσουν εξετάσεις, να βρουν δουλειά ή να προσεγγίσουν τις πύλες των ιδιωτικών ΙΕΚ.

Κοινή προκήρυξη των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

Το άγχος και η αβεβαιότητα για το αύριο είναι το βασικό στοιχείο της νεολαίας του σήμερα. Όλοι βλέπουμε μπροστά μας ένα μέλλον που προδιαγράφεται «μαύρο». Το «φως στο τούνελ» που ακούμε από τα ΜΜΕ, είναι απλά φούμαρα καθώς γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι καλούμαστε να ζήσουμε σε ένα σκληρό ταξικό περιβάλλον και ότι έχουμε τη δύναμη να νικήσουμε, αν παλέψουμε μαζικά και ανυποχώρητα!

Ήδη με βάση τα επίσημα στοιχεία, 3 στους 5 νέους είναι άνεργος! Στην πραγματικότητα η ανεργία είναι πολύ μεγαλύτερη και όσοι δουλεύουν παίρνουν ψίχουλα, έχοντας σκυμένο το κεφάλι μπροστά στο αφεντικό.

Μαθητές και φοιτητές αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα, με διαφορετικές όψεις μόνο. Σχολεία και πανεπιστήμια προσαρμόζονται βίαια στις ορέξεις του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου με στόχο να επιβιώσουν και να ξεπεράσουν την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Συμφοιτητή- συμφοιτήτρια,

Η εξεταστική ξεκίνησε και τα πανεπιστήμια άνοιξαν. Ωστόσο, δε μπορούμε να μη δούμε ότι η κόλλα με τα θέματα είναι η τελευταία που ήρθε να μας προϋπαντήσει. Είχε προηγηθεί ο υπ. Παιδείας Λοβέρδος, ο οποίος, πριν ακόμα φτάσουμε στις πύλες της σχολής, μας τις έκλεισε κατάμουτρα με την ανακοίνωσή του για τις 180.000 διαγραφές φοιτητών (1/3 του φοιτητικού σώματος) στα τέλη Αυγούστου και την παράθεση των πινάκων των διαγραφέντων ανά σχολή.

Έχει ιστορία το πράγμα!

Είναι βέβαια χρόνια η προσπάθεια από πλευράς υπουργείων και κυβερνήσεων να εφαρμόσουν τις διαγραφές στις σχολές. Κι αν η ρίψη της οριστικής ταφόπλακας στο μαζικό Πανεπιστήμιο εμποδίστηκε ήδη στη μεταπολίτευση από το λαϊκό κίνημα, οι συσχετισμοί για τις δυνάμεις του συστήματος σήμερα είναι πιο ευνοϊκοί. Οι ντόπιοι κυρίαρχοι, υπό τις αυστηρές εντολές ΗΠΑ και ΕΕ, εν μέσω της κρίσης τους και της όξυνσης των μεταξύ τους αντιθέσεων, παίρνουν μέτρα εξαθλίωσης των εργαζομένων και ολοένα εντείνουν την επίθεσή τους στην αποσυγκροτημένη νεολαία.

Όλον τον τελευταίο καιρό και ενόσω το σύστημα προετοιμάζει το έδαφος για την προώθηση των διαγραφών που έχει εξαγγείλει, πέρα από τη λασπολογία που συστηματικά ακούγεται δια στόματος των εκφραστών του για τους «αιώνιους», «τεμπέληδες» και «άχρηστους» φοιτητές που πρέπει να πάρουν πόδι, έχουμε γίνει ουκ ολίγες φορές μάρτυρες και μιας άλλης συζήτησης μεταξύ υπουργού, πρυτάνεων και ΜΜΕ. Αυτή περιστρέφεται γύρω από τους φοιτητές που «προσπαθούν να τελειώσουν» και ως εκ τούτου πρέπει να χαρακτηριστούν «ενεργοί» και να εξαιρεθούν μέσω κάποιας ρύθμισης από την επερχόμενη εφαρμογή του μέτρου, σε αντιδιαστολή με τους «ανενεργούς» που αξίζουν την άμεση τιμωρία και τη δημόσια διαπόμπευση. Αυτή η διάκριση ένα και μόνο σκοπό έχει: Να επιτρέψει στο υπουργείο να προχωρήσει απρόσκοπτα στις πρώτες διαγραφές και να τις νομιμοποιήσει, κατοχυρώνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητά του από εδώ και στο εξής να διώχνει κόσμο έξω από τις σχολές.

Page 5 of 7