Να αντισταθούμε στην εντατικοποίηση και τις διαγραφές!

Έχουν περάσει τρία χρόνια από τη ψήφιση του νόμου πλαίσιο, ένας νόμος ο οποίος έβαζε διαγραφές, δίδακτρα, διάλυση των πτυχίων, εναρμόνιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις ευρωπαϊκές επιταγές διάλυσης των δικαιωμάτων και άλλα. Φυσικά στα τρία αυτά χρόνια μεσολάβησαν και άλλα, όπως  η ψήφιση του σχεδίου «Αθηνά», που συγχώνευε και καταργούσε τμήματα και ιδρύματα, με ένα ειδικό βάρος ως προς αυτό στα ΤΕΙ.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΤΕΙ

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται  χειροτέρευση των όρων σπουδών στις σχολές μας. Αρχικά οι διοικήσεις χρησιμοποιώντας  το νόμο για τα ΤΕΙ του 2007 αλλά και με όχημα την μείωση της χρηματοδότησης και του εκπαιδευτικού προσωπικού,  προχώρησαν στην εφαρμογή των μονών-ζυγών εξαμήνων, το κόψιμο της μιας εξεταστικής του Φλεβάρη και συνολικά σε μια άνευ προηγουμένου εντατικοποίηση. Αυτό πρακτικά σημαίνει τη δημιουργία μιας ασφυκτικής κατάστασης σε εργαστήρια και θεωρίες. Πιο συγκεκριμένα , πολλές θεωρίες τις μετατρέπουν σε σεμινάρια ή ασκήσεις-πράξεις με υποχρεωτική παρακολούθηση, που αν δεν έχεις τις απαραίτητες παρουσίες αποκλείεσαι ακόμα και από την εξεταστική . Στα εργαστήρια αυτό εκφράζεται με τη  μείωση των εργαστηριακών τμημάτων έχοντας ως αποτέλεσμα το συνωστισμό φοιτητών μέσα και έξω από τα εργαστήρια, την εμφάνιση λιστών αναμονής είτε ακόμα και το φαινόμενο ένα εργαστήριο να γίνεται κάθε τρείς βδομάδες. Και όλα αυτά αν φυσικά είσαι από τους τυχερούς που θα βρουν μία θέση και δεν πεταχτείς απ' έξω περιμένοντας ένα  χρόνο για να το ξαναδηλώσεις. Που οδηγούν όλα αυτά; Δεν είναι και τόσο δύσκολο να το φανταστεί κάποιος, στο πέταγμα ενός μεγάλου κομματιού των φοιτητών, ιδιαίτερα από πιο φτωχά και λαϊκά στρώματα,  που αναγκάζεται είτε να παρατήσει τις σπουδές πριν πάρει πτυχίο είτε να περιμένει πότε θα του έρθει η διαγραφή, σύμφωνα με αυτά που θέτει ο νόμος πλαίσιο.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

Έχει ανοίξει πολύ έντονα το τελευταίο διάστημα το ζήτημα της διαγραφής 180.000 φοιτητών. Οι διαγραφές αυτές θα εφαρμοστούν σε λίγους μήνες, και αφορούν τους φοιτητές με έτος εγγραφής ως το 2006. Μια συζήτηση που τροφοδοτείται είτε από διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης είτε από δηλώσεις του υπουργού παιδείας. Για να θέσουμε λοιπόν τα ζητήματα στην σωστή τους βάση! Οι διαγραφές έχουν ως στόχο να αποτελέσουν το επιστέγασμα μιας διαδικασίας σε σύνδεση και με την εντατικοποίηση, αποκλεισμού ενός μεγάλου αριθμού φοιτητών από την απόκτηση πτυχίου και εργασιακών δικαιωμάτων. Φοιτητές που με κόπο και χρήματα πέρασαν από το εξεταστικό-σφαγείο των πανελλαδικών και τώρα καλούνται να αποδεχτούν μια κατάσταση που όλα αυτά τα θεωρεί μάταια. Σε αντίθεση με όσα ακούγονται, οι διαγραφές δεν έχουν σχέση με την εξοικονόμηση χρημάτων καθώς μετά το 6Ο έτος δεν δικαιούνται καμία φοιτητική παροχή (σίτιση, στέγαση, πάσο, βιβλία κτλ). Η μόνη δαπάνη που έχει το κράτος για αυτούς τους φοιτητές είναι οι κόλλες που γράφουν στην εξεταστική και το μελάνι των καθηγητών στη διόρθωση των γραπτών. Δεν έχουν σχέση με την απελευθέρωση θέσεων για περισσότερους φοιτητές αφού την ίδια στιγμή μειώνονται οι εισακτέοι και κλείνουν ιδρύματα με βάση το σχέδιο «Αθηνά» και το σχέδιο «Αθηνά 2» όταν και όπως έρθει. Επειδή είναι μια συζήτηση που έχει αρχίσει, η λογική αποδοχής της διαγραφής φοιτητών μεγάλων εξαμήνων ανοίγει την πόρτα για εφαρμογή συνολικά των διαγραφών, με όριο μάλιστα τα ν+2 χρόνια. Επίσης θα πρέπει να αντιπαρατεθούμε στο ψευτοδίλημμα του να διαλέξουμε ανάμεσα σε διαγραφές ή δίδακτρα. Αυτό που επιδιώκεται είναι η δημιουργία ενός πανεπιστημίου για λίγους και εκλεκτούς. Ενός πανεπιστημίου που θα βγάζει υποταγμένους φοιτητές, κατάλληλους να δουλέψουν στις διαλυμένες εργασιακές σχέσεις που υπάρχουν στην αγορά εργασίας.

ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Να μην τους κάνουμε τη χάρη! Να σηκώσουμε κεφάλι και να αντισταθούμε στο παρόν και το μέλλον, που μας ετοιμάζουν. Δεν θα επιτρέψουμε καμιά διαγραφή φοιτητή! Θα παλέψουμε για το δικαίωμα της νεολαίας στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Θα αγωνιστούμε για σπουδές, δουλειά και ελευθερίες, χωρίς να έχουμε τίποτα να περιμένουμε από «δήθεν συμμάχους», όπως οι μεγαλοκαθηγητάδες και οι πρόεδροι, που δεν είναι τίποτα παραπάνω από το μακρύ χέρι του υπουργείου στα πανεπιστήμια. Χωρίς, επίσης, να έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις  καθεστωτικές δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, ούτε τις δυνάμεις εκείνες της αριστεράς, που περιμένουν να έρθει η μεγάλη ανατροπή στην κάλπη, εναποθέτοντας τα πάντα στις επικείμενες εκλογές.

Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Να μαζικοποιήσουμε τα συλλογικά μας όργανα και να πάρουμε αποφάσεις αγώνα. Να εναντιωθούμε στις διαγραφές, που έρχονται, καθώς και συνολικά στο νόμο πλαίσιο. Να συγκρουστούμε με το εντατικοποιημένο και απάνθρωπο περιβάλλον, που έχει διαμορφωθεί στις σχολές και να διεκδικήσουμε σπουδές με ανθρώπινους ρυθμούς.