Τι είναι Σύλλογος; Οι Συλλογικοί Αγώνες είναι το όπλο μας!

Σύλλογος είναι το συλλογικό συνδικαλιστικό όργανο των φοιτητών, που φτιάχτηκε από τους ίδιους τους φοιτητές, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Μακριά και έξω από οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση, τα συλλογικά όργανα πάλης των φοιτητών αποτελούν σημαντικά όπλα για την οικοδόμηση αντίστασης της σπουδάζουσας νεολαίας.

Οι Γενικές Συνελεύσεις του Συλλόγου, αποτελούν την πιο αμεσοδημοκρατική διαδικασία, όπου δίνεται η δυνατότητα στον κάθε φοιτητή να πάρει το λόγο και να καταθέσει προς ψήφιση την άποψη του. Αποτελούν σημαντικό πυρήνα προβληματισμού και πολιτικοποίησης των φοιτητών, και ουσιαστικά είναι τα κύτταρα του φοιτητικού κινήματος. Αυτές οι Γενικές Συνελεύσεις είναι που οδήγησαν το φοιτητικό κίνημα σε νίκες, όπως στο Πολυτεχνείο του ‘73, στην ανατροπή του 815 το ‘79 και στην αναθεώρηση του άρθρου 16 το ’07.

Γι’ αυτό και είναι ανάγκη οι φοιτητές να υψώσουν το κεφάλι στην εντατικοποίηση, που αποκόπτει το δρόμο από την ενεργή συμμετοχή τους σε αυτές, στις λογικές απαξίωσης τους και στις λογικές μετατροπής τους σε «παιχνίδι εντυπώσεων» . Δεν παζαρεύουμε και δεν χαρίζουμε τα όργανα που κατακτήθηκαν με αίμα!

Which side are you on?

(τουτέστιν, με ποια πλευρά είστε;)

Κι ενώ η νέα ακαδημαϊκή χρονιά μετρά τις πρώτες της εβδομάδες με το υπουργείο παιδείας να έχει ανοίξει ήδη από το καλοκαίρι την ατζέντα των διαγραφών των φοιτητών, η Φιλοσοφική σχολή πραγματοποίησε την Τετάρτη (15/10) τη δεύτερη συνεχόμενη Γενική της Συνέλευση, αποφασίζοντας να πραγματοποιηθεί κατάληψη στη σχολή την Πέμπτη (16/10). Κάποιοι  φοιτητές υποκινούμενοι από μεγαλοκαθηγητάδες - τσιράκια του υπουργείου, μπούκαραν «δημοκρατικά» στην κατάληψη τραμπουκίζοντας και πουλώντας ψευτοτσαμπουκά προς τους φοιτητές, που υπερασπίζονταν την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης.  Μάλιστα, καθηγητές δεν δίστασαν να χτυπήσουν φοιτήτριες,  μέλη του Φοιτητικού Συλλόγου. Η στάση βέβαια, του καθηγητικού κατεστημένου δεν θα λέγαμε, ότι μας προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, μια που το έχουμε συνηθίσει, να λειτουργεί σαν το μακρύ χέρι του υπουργείου και της κυβέρνησης μέσα στα πανεπιστήμια, που δεν θα διστάσει να σπείρει φόβο και τρομοκρατία στη σπουδάζουσα νεολαία.

Οι ιδέες δε φιμώνονται – δεν τρομοκρατούνται !

Την Πέμπτη 9/10 βρήκαμε το χώρο παρέμβασής μας στο διάδρομο του ΤΕΙ σπασμένο το τραπεζάκι δεν βρέθηκε, αλλά μόνο το ταμπλό, το οποίο ήταν κομμάτια στα σκουπίδια. Παρόμοια περιστατικά έχουν συμβεί και άλλες φορές, όπως το ότι έχουμε ξαναβρεί το τραπεζάκι μας σπασμένο, σκισμένες αφίσες, κατεβασμένα πανό κλπ.

Εδώ και καιρό το σύστημα έχει προχωρήσει σε ενέργειες με σκοπό τη δημιουργία συνθηκών τρομοκρατίας και φόβου μέσα στις σχολές. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτό που επιδιώκεται είναι η διαμόρφωση ενός πανεπιστημίου στο οποίο η επίθεση θα περνάει και θα προχωράει ανεμπόδιστη, όσο και το ότι θα τσακίζονται άμεσα και γρήγορα οι όποιες αντιστάσεις των φοιτητών πάνε να εκδηλωθούν. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι υπάρχει έντονη η πρόθεση από κάποιους να ενισχύσουν αυτήν την κατάσταση, καθώς φαίνονται πρόθυμοι να εφαρμόζουν τις παραπάνω πρακτικές αβαντάροντας έτσι τη στρατηγική του συστήματος.

Μόνο ως πρόκληση τεραστίου μεγέθους μπορούμε να εκλάβουμε το σχέδιο νόμου που κάνει το γύρο των ΜΜΕ τις τελευταίες μέρες. Σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στο Υπ. Υγείας από την Επιτροπή Εκπαίδευσης του ΚΕΣΥ (Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας) και αφορά τους όρους διεξαγωγής της ιατρικής ειδικότητας και της ένταξης σε αυτήν. Όποια και αν είναι η τελική του μορφή, όσες μικροαλλαγές και αν κάνει το Υπουργείο, ένα πράγμα είναι σίγουρο: ότι σχεδιάζεται ανοιχτά από τους εκπροσώπους του συστήματος η επιβολή πανελλήνιων εξετάσεων ως προϋπόθεση για την εισαγωγή στην ειδικότητα. Ταυτόχρονα, περιγράφεται ένα καθεστώς ειδικότητας κατά πολύ πιο σκληρό και βάρβαρο, στο έλεος της αυθαιρεσίας καθηγητών και διευθυντών, εν γένει ένα εργασιακό μέλλον πλήρως αβέβαιο και ανασφαλές για τους νέους ιατρούς.

Ένας χρόνος πέρασε από την ωμή δολοφονία του αντιφασίστα αγωνιστή Παύλου Φύσσα από το μαντρόσκυλο του συστήματος, τη Χρυσή Αυγή. Ο Παύλος ήταν γνωστός για την αντιφασιστική και κινηματική του δράση, τόσο μέσα από τα τραγούδια του, όσο και μέσα από τη στάση ζωής του. Γι΄αυτό και η δολοφονία του δεν ήταν τυχαία, ούτε ήταν άλλο ένα «μεμονωμένο περιστατικό».

Ήταν η δολοφονία ενός δικού μας ανθρώπου, που ενοχλούσε τους φασίστες και τα αφεντικά τους.

Δεν θα μπορούσαμε βέβαια να αντιμετωπίσουμε τη δολοφονία του Παύλου ξέχωρα από τη συνολικότερη επίθεση ενός βάρβαρου και εκμεταλλευτικού συστήματος, που γεννά και θρέφει το φασισμό.  Που, όταν δεν μπορεί να «πείσει», επιστρατεύει όλα του τα όργανα, για να χτυπήσει το λαό και τη νεολαία. Γι΄αυτό και ακολουθεί την πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, που προωθείται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Μια πολιτική, που βρίσκει την έκφρασή της στις δολοφονίες μεταναστών, στις επιστρατεύσεις απεργιών και τις απαγορεύσεις διαδηλώσεων, στις καταδίκες αγωνιστών, τη βίαιη καταστολή των λαϊκών αγώνων, την καταπάτηση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Το 15ο Camping Αγωνιστικών Κινήσεων και Μαθητικής Αντίστασης (30 Ιουλίου -8 Αυγούστου στη Νάξο), ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Η φετινή συμμετοχή συναγωνιστών και φίλων ήταν ιδιαίτερα πλατιά, ξεπερνώντας τους 270 συμμετέχοντες, ενώ όπως κάθε  χρόνο, το πλούσιο πρόγραμμα πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, η συλλογική λειτουργία και οργάνωση του κάμπινγκ έφερε στη ζωή το τρίπτυχο "Αυτοοργάνωση-Συλλογικότητα-Αλληλεγγύη", ενώ, παράλληλα, μας ενίσχυσε πολιτικά και ιδεολογικά απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής που διανύουμε. Μεγάλο υπήρξε το φετινό εύρος θεματικών εκδηλώσεων σχετικά με: τις διεθνείς εξελίξεις, την εκπαίδευση, τις προοπτικές των κινημάτων, το φασισμό, την παρέμβαση σε ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ και ΤΕΙ, τα ναρκωτικά και τον αθλητισμό, καθώς και ζητήματα φιλοσοφίας σε σχέση με τη μαοϊκή συμβολή στο διαλεκτικό υλισμό.

Αρχές του μήνα, και η εικόνα που αντικρύζει κανείς στους σταθμούς του μετρό είναι οι μεγάλες ουρές κόσμου στα εκδοτήρια εισητηρίων για να βγάλουν μηνιαία κάρτα ή εισητήριο. Ενώ την ίδια στιγμή σπέρνουν φόβο και πρόστιμα οι δεκάδες ελεκτές που μπαινοβγαίνουν στα ΜΜΜ. Τα πρόστιμα αυτά λοιπόν, η τρομοκρατία και οι ενοχές που δημιουργούνται από τα ΜΜΕ, χρησιμοποιώντας τον όρο της «λαθρεπιβίβασης», εξωθούν αρκετούς στο να πληρώνουν από το υστέρημα τους εισητήρια, ενώ πολλοί περισσότεροι είναι αυτοί που παρόλα αυτά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν καθόλου εισητήρια. Επειδή λοιπόν η αύξηση των τελευταίων μεγαλώνει και θα συνεχίσει να μεγαλώνει με εκθετικό βαθμό από ότι φαίνεται από δω και πέρα, με νέα μνημόνια και μέτρα που επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τις τσέπες μας, η απόκλειση τους από τις αστικές συγκοινωνίες είναι το μόνο σίγουρο σενάριο. Ένα σενάριο που δημιουργεί απίστευτες δυσκολίες στην καθημερινοτητά του λαού που δε θα μπορεί να πάει στην δουλειά του, στην  σχολή του, να κάνει τις μετακινήσεις του.

Page 41 of 41