Οι φοιτητικές εκλογές έφτασαν και οι διάφοροι του κινήματος βγήκαν παγανιά σε παροξυσμό του εκλογικού κρετινισμού που εδώ και χρόνια τους ‘’δέρνει’’. Στα πλαίσια αυτού του παροξυσμού σε κάποιες σχολές έχει αφισοκολλήθει ο παρακάτω δεκάλογος. 

                

  Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσαμε να μπούμε σε μια διαδικασία αποδόμησης του top-10 ανά σημείο, αλλά δεν το βρίσκουμε τόσο προωθητικό. Ούτε για εμάς αλλά ούτε και για τη νεολαία, που διψά να καταλάβει κάτι παραπάνω σε αυτές τις συνθήκες της γενικευμένης επίθεσης στη παιδεία.
Εξ’ αιτίας, όμως, αυτών των συνθηκών δεν μπορούμε να μείνουμε και σιωπηλοί. Θα προσπαθήσουμε λοιπόν να απαντήσουμε τις αντιλήψεις τις ΠΚΣ, που αποτυπώνονται και στον δεκάλογο, στη βάση τους

ΚΑΜΙΑ ΑΝOXH ΣΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Τα τελευταία χρόνια οι φοιτητικές εκλογές χτυπιούνται από παντού. Είτε αυτό είναι κυριολεκτικά, είτε μεταφορικά. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που συμβαίνει τα τελευταία 4 χρόνια στη Γεωπονία ΑΠΘ. Συγκεκριμένα, ομάδα ατόμων χωρίς πολιτική ταυτότητα και με τραμπούκικες πρακτικές, έρχονται κάθε χρόνο την ημέρα των εκλογών με «σκοπό» να χτυπήσουν τη ΔΑΠ και... με αποτέλεσμα να τρομοκρατούν τους φοιτητές, οι οποίοι επιλέγουν (κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας) να μην κατέβουν στη σχολή τους την ημέρα των εκλογών.

Το ιστορικό του Συλλόγου γύρω από την διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών είναι λίγο πολύ γνωστό στους περισσότερους. Συνοπτικά, μιλάμε για έναν από τους μεγαλύτερους Συλλόγους φοιτητών στην Ελλάδα (όσον αφορά την συμμετοχή φοιτητών) ο οποίος ωστόσο είτε δεν έχει πραγματοποιήσει εκλογές είτε το έχει κάνει με πολύ προβληματικούς όρους τα τελευταία χρόνια. Οι ευθύνες για αυτό, πέραν από τις επιθέσεις αναρχικών ομάδων, οι οποίες το μόνο που κάνουν είναι να βοηθάν τον στόχο του συστήματος για διάλυση των Συλλόγων, βαραίνουν κυρίαρχα τις καθεστωτικές δυνάμεις των ΠΑΣΠ και ΔΑΠ.

Για ακόμη μία χρονιά λοιπόν, είναι μετέωροι για τους φοιτητές της ΑΣΟΕΕ οι όροι πραγματοποίησης της εκλογικής διαδικασίας του Συλλόγου τους. Αυτό με βάση το ότι οι δυνάμεις ΠΑΣΠ και ΔΑΠ που είναι και οι κυρίαρχες στο Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) του Συλλόγου, έχουν βρει ευκαιρία με βάση τις παραπάνω επιθέσεις για να απομακρύνουν την πολιτική διαδικασία των εκλογών από τον φυσικό χώρο του Συλλόγου. Τον χώρο που αποτελεί Άσυλο για τις πολιτικές του διαδικασίες, τον χώρο που περνάει ο φοιτητής το μεγαλύτερο μέρος της μέρας του, τον χώρο που ζει και αναπνέει. Έτσι, οι προπέρσινες εκλογές έγιναν στο Μέγαρο Μουσικής ενώ οι περσινές στο Ζάππειο. Μακριά και έξω δηλαδή από τον χώρο της σχολής και μάλιστα με εκβιαστικούς όρους τόσο προς τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις που παρεμβαίνουν στον Σύλλογο όσο και προς τους ίδιους τους φοιτητές για τους οποίους «κόπτονται». Οι κυρίαρχες ΠΑΣΠ-ΔΑΠ, αφού είχαν συνεννοηθεί μεταξύ τους, ανακοίνωναν προς τον φοιτητικό Σύλλογο τους όρους διεξαγωγής των εκλογών που μόνοι τους και αυθαίρετα είχαν αποφασίσει, εφόσον δεν τους είχαν θέσει ποτέ προς συζήτηση στο σύνολο των φοιτητών και σε καμία επίσημη πολιτική διαδικασία του Συλλόγου.

Μπροστά σε αυτά και θεωρώντας πως οι μόνοι αρμόδιοι για τον καθορισμό των όρων των εκλογών στον Σύλλογό τους είναι οι ίδιοι οι φοιτητές, ως Αγωνιστικές Κινήσεις καταθέσαμε αίτημα προς τις δυνάμεις του Δ.Σ. για πραγματοποίηση Εκλογοαπολογιστικής Συνέλευσης ζητώντας παράλληλα, από όλες τις πολιτικές δυνάμεις, τοποθέτηση για την πραγματοποίησή της και πάνω στην κατάθεση της άποψής μας για εκλογές στον χώρο της σχολής, σε χώρο Ασύλου.

Οι φοιτητικές εκλογές πλησιάζουν για άλλη μια χρονιά. Σε μια περίοδο που το σύστημα έχει περάσει σε επίθεση υψηλής έντασης στα φοιτητά δικαιώματα, με το φοιτητικό κίνημα να βρίσκεται σε ακινησία. Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Με τον εντατικοποιημένο ρυθμό σπουδών, με την δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση να αμφισβητείται καθημερινά (κλείσιμο τμημάτων, σκέψεις για κατάργηση του δωρεάν συγγράμματος, κλείσιμο λεσχών, δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, σκέψεις για δίδακτρα στα προπτυχιακά ), και με τα δημοκρατικά συνδικαλιστικά δικαιώματα των φοιτητών να έχουν μπει στο στόχαστρο ( διώξεις φοιτητών, χτύπημα στο άσυλο και στην ελεύθερη έκφραση, σκίσιμο αφισών, εισβολή δυνάμεων καταστολής).

Σε αυτό τοπίο και ως βασικός εκφραστής του ΠΑΣΟΚ μέσα στα πανεπιστήμια, η ΠΑΣΠ έχει βοηθήσει στην αποπολιτικοποίηση των συλλόγων και την αδράνεια του φοιτητικού κινήματος. Έχει προσφέρει τις υπηρεσίες της στο σύστημα με το να αποπροσανατολίζει τους φοιτητές από την επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους. Παρουσιάζεται σαν μια δύναμη «προοδευτική» και σε πολλές περιπτώσεις έως και «αριστερή», όμως μέσα από τις απόψεις της και μέσα από τις δράσεις της στους συλλόγους, αποκαλύπτεται ως μία δύναμη που στέκεται απέναντι στους φοιτητές και τα δικαιώματά τους.

Δίνουμε την μάχη για να κάνουμε τους Συλλόγους όργανα πάλης κόντρα στο γκρέμισμα των δικαιωμάτων μας!

Στις 16 Μάη, διεξάγονται οι φετινές φοιτητικές εκλογές. Μπορεί να πρόκειται για μια εκλογική διαδικασία όμως αυτή είναι πολύ διαφορετική από τις υπόλοιπες κάλπες που στήνονται και στις οποίες καλείσαι να τοποθετηθείς. Πρόκειται για τις εκλογές μέσα από τις οποίες συγκροτείται σε σώμα και αναδεικνύει τα όργανά του ο Φοιτητικός Σύλλογος, το συνδικαλιστικό όργανό μας.Όσο και αν το σύστημα, από τους δημοσιογράφους μέχρι τους καθηγητές και τις αστικές φοιτητικές παρατάξεις, προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο φοιτητικός συνδικαλισμός είναι κάτι παρωχημένο, του «παρελθόντος», ότι η πολιτική δεν έχει χώρο μέσα στα πανεπιστήμια, ότι «όλοι το ίδιο είναι», η πραγματικότητα που βιώνουμε είναι αμείλικτη και πείθει για το αντίθετο.

Για μια νεολαία που ζεί υπό το συνεχώς αυξανόμενο βάρος των αντιλαϊκών μέτρων που τσακίζουν το οικογενειακό εισόδημα·για μας που μας ετοιμάζουν τον πιο μαύρο εργασιακό μεσσαίωνα·για μας που η ολοκλήρωση των σπουδών μας γίνεται ακόμη πιο δύσκολη λόγω των ταξικών φραγμών που το σύστημα έχει σπείρει στην εκπαίδευση, οι οποίοι μάλιστα αυξάνονται επικίνδυνα μετά την ψήφιση του νόμου Γαβρόγλου το καλοκαίρι και με την εφαρμογή του νόμου πλαίσιο·για μας που τα σύνεφα του πολέμου και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην περιοχή προοικονομούν μεγάλες πολεμικές καταιγίδες που θα πληρώσουμε με το αίμα μας...

Η ύπαρξη Συλλόγων, η συσπείρωση μας στις διαδικασίες τους, η πολιτική συζήτηση, η αντιπαράθεση και οι αγωνιστικές αποφάσεις είναι ο μόνος δρόμος να μην ζήσουμε σαν δούλοι!

 

 

 

 

Ως Αγωνιστικές Κινήσεις καλούμε  τους φοιτητές να μαυρίσουν τη ΔΑΠ, την πιο μαύρη δύναμη μέσα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ,στις φοιτητικές εκλογές στις 16 του Μάη.

Την περίοδο αυτή,στην οποίαεφαρμόζεται ο αντιδραστικός  νόμος Γαβρόγλου, η αντιλαϊκή επίθεση εντείνεται και οι εξελίξεις στην περιοχή γίνονται κάθε μέρα όλο και πιο επικίνδυνες, οι φοιτητές έρχονται άμεσα αντιμέτωποι με το μαύρο μέλλον που τους ετοιμάζει το σύστημα.

Σε αυτό ακριβώς το κλίμα θα παρατηρήσει κανείςτη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ να  προτρέπει τους φοιτητές να μην ασχολούνται με τα κόμματα(!!!),να μην πάνε στις γενικές τους συνελεύσεις, μιας και εκεί  τσακώνονται οι παρατάξεις και μιλάνε για θέματα εκτός σχολής,αλλά αντίθετα  να κοιτάξουντάχα μου τη σχολή τους και τη δουλειάτους.Την ίδια στιγμή, η ίδια καμώνεται ότι είναι η μοναδική δύναμη ευθύνης μέσα στα Πανεπιστήμια. Η δύναμη που…είναι με τις πράξεις όχι με τα λόγια. Ποιος είναι όμως ο ρόλος μιας τέτοιας παράταξης μέσα στα Πανεπιστήμια;Μας θέλει όντως μόνο για να την ψηφίζουμε στις φοιτητικές εκλογές;

Σε μια περίοδο που η επίθεση του συστήματος απέναντι στα φοιτητικά δικαιώματα φαίνεται να μην έχει πάτο, το φοιτητικό κίνημα είναι σαφώς αποσυγκροτημένο. Και ενώ την κυρίαρχη ευθύνη για την κατάσταση αυτή φέρουν το σύστημα και οι παρατρεχάμενοί του στις σχολές (καθηγητές, ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και κάθε λογής ανεξάρτητοι), καθοριστική είναι η ευθύνη της κυρίαρχης αριστεράς, καθώς δεν συμβάλλει στην οικοδόμηση όρων για την ανασυγκρότησή του. 

Κοινοβουλευτικές αυταπάτες...

Όσο και αν η ΠΚΣ παρουσιάζεται σαν επαναστατική δύναμη, χωρίς αυταπάτες τάχα για τον θεσμό του αστικού κοινοβουλίου, είναι εκείνη που χρόνια τώρα καλεί τους φοιτητές να στηρίξουν και να ενισχύσουν την κοινοβουλευτική δράση του ΚΚΕ, προκειμένου αυτό να ασκεί πίεση μέσα στη Βουλή.

Από τη δική τους πλευρά, ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ, αφού συνέβαλαν στην ανάδειξη της δήθεν αριστερής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζουν να καλλιεργούν τις ίδιες αδιέξοδες λογικές μέσα στους φοιτητικούς συλλόγους. Ποια θεωρούν ότι είναι η απάντηση στην επίθεση; Μα, μια πιο αριστερή κυβέρνηση, που αυτή τη φορά θα δράσει πιο αποφασιστικά(!) και θα υλοποιήσει το πολυπόθητο «μεταβατικό πρόγραμμα» που προτάσσουν.

Ποτέ όμως το κοινοβούλιο δεν έδωσε τη λύση για το λαό και τη νεολαία. Γιατί αυτό που λείπει σήμερα δεν είναι μια σωστή πρόταση νόμου ή ένα σωστό μεταβατικό πρόγραμμα, αλλά οι λαϊκοί αγώνες και οι αντιστάσεις.


Στην περίοδο που διανύουμε παρατηρούμε μια συνεχόμενη επίθεση στα δικαιώματά μας τόσο στον εργασιακό όσο και στον εκπαιδευτικό τομέα. Μετά απο την 3η αξιολόγηση και τον Νόμο Γαβρόγλου να έχουν ψηφιστεί, βλέπουμε ότι εντίνονται όλο και περισσότερο οι ταξικοί φραγμοί. Τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ είναι στο στόχαστρο των «αλλαγών» με μια σειρά νόμων(Διαμαντοπούλου, Γιαννάκου και τις συμφωνίες τις Μπολόνια ,Γαβρόγλου) για την υποτιθέμενη αναβάθμιση. Στο πλαίσιο αυτό έγκειται και η κατάργηση της εμβόλιμης εξεταστικής που έρχεται να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την κατάκτηση του πτυχίου. Πόσο μάλλον όταν σε μια σχολή έχουν εφαρμοστεί οι αλυσίδες, οι πρόοδοι, τα τεστάκια, οι ατελείωτες εργασίες. Σε συνδυασμό με τα στενά όρια σπουδών και - σε πολλές σχολές - τα περιοριστικά όρια δήλωσης μαθημάτων, εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς, ενισχύοντας την προσπάθεια του συστήματος να δημιουργήσει το πανεπιστήμιο των λίγων και εκλεκτών, στο οποίο θα μπαίνουν λίγοι και... θα βγαίνουν λιγότεροι! Ο Νόμος Γαβρόγλου έρχεται να συνεχίσει το «έργο» των προηγούμενων προβλέποντας τις συγχωνεύσεις σχολών,κατάργηση του ασύλου,την παγίωση διδάκτρων στα μεταπτυχιακά που ανοίγει δρόμο και για την παγίωση διδάκτρων στα προπτυχιακά,τη διάσπαση του ενιαίου πτυχίου σε κύκλους,όπως επίσης και σε διάφορες σχολές έχει ανοίξει η κατάργηση σε δωρεάν λέσχης και στέγασης.

Page 11 of 42