Ανταπόκριση για τη φοιτητική πορεία στην Αθήνα (7/11)

Πραγματοποιήθηκε σήμερα Πέμπτη 7/11 φοιτητική πορεία στο κέντρο της Αθήνας, με εμφανώς μικρότερη συμμετοχή φοιτητικών συλλόγων και φοιτητών.

Οι  Αγωνιστικές Κινήσεις συμμετείχαν στη πορεία από τα Προπύλαια μέχρι το Σύνταγμα, με δικό τους πανό και προκήρυξη, φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στα επερχόμενα μέτρα του Υπουργείου Παιδείας που οξύνουν τους ταξικούς φραγμούς, θέλοντας να διαμορφώσουν ένα πανεπιστήμιο λίγων και εκλεκτών.

 

Στην πορεία συμμετείχαν κυρίως οι δυνάμεις της ΠΚΣ και σύλλογοι υπό τον έλεγχο της, με τους περισσότερους συλλόγους να συμμετέχουν με αποφάσεις κυρίως από Δ.Σ και όχι από γενικές συνελεύσεις. Πράγμα το οποίο δεν βοηθάει να σπάσουν οι λογικές ανάθεσης  που υπάρχουν μέσα στους συλλόγους και να κάνουν οι ίδιοι οι φοιτητές κτήμα τους την συμμετοχή τους στις διαδικασίες του κινήματος.

Στο λόγο για την σχετικά μικρή μαζικότητα της πορείας  για τις απαιτήσεις της συγκυρίας, συνέβαλε και η στάση των δυνάμεων των ΕΑΑΚ όλη την βδομάδα μέσα στους συλλόγους,  που κατέληξε στην τελικά απουσία τους από την σημερινή πορεία.

Αρχικά προβληματικό είναι το γεγονός, πως μετά την πανελλαδική πορεία στις 31 Οκτώβρη (που αποτελούσε σύμφωνα με τα λεγόμενα τους κορύφωση των κινηματικών διεργασιών όλο το προηγούμενο διάστημα) δεν καλέστηκαν νέες γενικές συνελεύσεις  αυτή την βδομάδα και έτσι πολλές σχολές δεν μπόρεσαν να συνεδριάσουν, να αποτιμήσουν την δράση τους μέχρι τα τώρα και να συζητήσουν για το πως θα συνεχίσουν. Μάλιστα σε σχολές που έγιναν γενικές συνελεύσεις οι συγκεκριμένες δυνάμεις δεν βάζαν κατεύθυνση για συμμετοχή στην σημερινή πορεία, ενώ σε άλλες σχολές με πρωτοβουλία αυτών των δυνάμεων ακυρώθηκαν γενικές συνελεύσεις που είχαν προγραμματιστεί από αποφάσεις προηγούμενων γενικών συνελεύσεων και ορίστηκαν για την επόμενη βδομάδα του Πολυτεχνείου.

Ως Αγωνιστικές Κινήσεις θεωρούμε πως είναι αναγκαιότητα να κινηθούν οι σύλλογοι σε τροχιά γενικών συνελεύσεων όλο το επόμενο διάστημα με φοιτητικές πορείες κάθε εβδομάδα σε μια κατεύθυνση συγκρότησης εστιών αντίστασης σε συλλόγους αλλά και στις  εκάστοτε πόλεις  και όχι να αγκιστρώνονται σε λογικές σχεδιασμών των αγώνων από πεφωτισμένους αγωνιστές για ένα μακρύ χρονικό διάστημα, που μόλις ολοκληρωθούν υπάρχει μια στάση αδράνιας που αποσυγκροτεί  μέχρι τον επόμενο «κινηματικό σχεδιασμό».