Κάτω τα χέρια από τις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθεριες

 

 

 

Καινούριες αλλαγές -και όχι με την καλή έννοια- έχουν αρχίσει να παρατηρούνται στην σχολή από την αρχή του χειμερινού εξαμήνου. Από την σταδιακή εφαρμογή του νόμου Γαβρόγλου, μέσω της διάσπασης του ενιαίου πτυχίου σε ECTS, μέχρι τις πλέον διαρκώς κλειδωμένες πόρτες. Μέσα σε αυτές τις αλλαγές αποτελεί και το συνεχές κατέβασμα των αφισών των πολιτικών σχημάτων και παρατάξεων από τους τοίχους της σχολής, τους οποίους φαίνεται να θέλουν να διατηρήσουν “καθαρούς” από ανακοινώσεις και αφίσες.

 

Όμως αυτό, δεν έχει να κάνει με την καθαριότητα των τοίχων της σχολή ή την συγκινητική “ευαισθησία” τους για το περιβάλλον και το χαρτί που ξοδεύεται. Αλήθεια, πόσο πιο προκλητικό μπορεί να γίνει αυτό το επιχείρημα όταν καίγονται σκουπίδια στην περιοχή σπέρνοντας καρκίνο;Τα όποια επιχειρήματα ακούγονται  για “καθαρές σχολές” από τους εκφραστές του συστήματος, δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από προσπάθειες για ναφιμώσουν και να εξαφανίσουν κάθε προοδευτική άποψη που δεν υποτάσσεται στην “καθαριότητά” τους. Που πάνε κόντρα στην «καθαριότητα» της πολιτικής των ταξικών φραγμών, της φτώχειας και της ανεργίας. Οι πολιτικές αφίσες, τα πανό και τα συνθήματα στους τοίχους αποτελούν πολιτική και συνδικαλιστική έκφραση του συλλόγου, εργαλεία για το άνοιγμα ζητημάτων στον κόσμο της κάθε σχολής και μέσα παρέμβασης των αριστερών δυνάμεων που πάνε κόντρα στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης.

 

 

Ο ν. Γαβρόγλου, ως συνέχεια του νόμου πλαίσιο, έκανε ξεκάθαρο ότι το Άσυλο αποτελεί πρόβλημα και ότι το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να θεωρείτε πια ακαδημαϊκό όταν οι φοιτητές έχουν πολιτική ή πολιτιστική άποψη, όταν διεκδικούν τα δικαιώματα τους, όταν αντιστέκονται στην πειθαρχία και την αντιλαϊκή επίθεση που δέχεται η νεολαία και ο λαός. Αυτήν την πολιτική του υπουργείου και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ,προωθούν και στηρίζουν τόσο η ΝΔ όσο και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.

 

Το συνεχές κατέβασμα των αφισών αποτελεί ένα τμήμα μόνοτης πολιτικής τηςφασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής που προωθεί η κυβέρνηση, που βάζει στο στόχαστρο τα δημοκρατικά δικαιώματα των φοιτητών. Από την Ξάνθη έως τα Χανιά, μπορούμε να βρούμε παραδείγματα που δείχνουν ότι η επίθεση ενάντια στις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες και το Άσυλο είναι μια από τις κυριότερες κατευθύνσεις του υπουργείου και του συστήματος για να κρατήσει “έξω” από τα πανεπιστήμια την Αριστερά και οτιδήποτε συγκρούεται και αντιστέκεται στην καταστρατήγηση των δικαιωμάτων που έχει κατακτήσει το φοιτητικό κίνημα μέχρι τώρα.

 

Ως Αγωνιστικές Κινήσεις έχουμε ξεκάθαρο ότι η υπεράσπιση του Άσυλου, των πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών,δεν είναι ζήτημα που μπορεί να συζητηθεί με κοσμήτορες και καθηγητές.Είναι ζήτημαπάλης.Αντίστασης και Διεκδίκησης ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και τηφασιστικοποίησηςτης δημόσιας και πολιτικής ζωής. Η απάντηση λοιπόν οφείλει να είναι μαζική και αγωνιστική.  Έτσι μόνο μπορούν να τα υπερασπισθούν οι ίδιοι οι φοιτητές, τα δικαιώματά τους.

 

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

 

ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ – ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

 

ΟΧΙ ΣΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

 

ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΕ ΣΠΟΥΔΕΣ- ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ