Έγινε στις 12 του μήνα η γενική συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου Παντείου για το Πολυτεχνείο. Στη συνέλευση μαζεύτηκε ένας σημαντικός αριθμός ατόμων, αρκετοί από αυτούς από το πρώτο έτος, πράγμα πολύ θετικό και ενθαρυντικό.

Από πριν ξεκινήσει φαινόταν το πως θα προχωρήσουν τα πράγματα. Έντονη ήταν η παρουσία μελών κυρίως των ΕΑΑΚ από άλλες σχολές με κράνη και μπουφάν μηχανής και της ΚΝΕ. Ήταν μεγάλη η προσπάθεια τους να επιβληθούν κατά τη διάρκεια, με συνθήματα, τσακωμούς, βρισιές, τραμπουκισμούς. Οι ανένταχτοι φοιτητές διαρκώς αποχωρούσαν , πράγμα αναμενόμενο αν λάβουμε υπ όψη και οτι δεν έγινε καμία πραγματική συζήτηση και η διαδικασία αναλωνόταν σε μια προσπάθεια να δημιουργηθούν εντυπώσεις σε συνέχεια αντίστοιχων πρακτικών από άλλες σχολές. Μέλη δυνάμεων γινόμασταν διαρκώς αποδέκτες από τα ΕΑΑΚ βρισιών και προκλήσεων, είστε προβοκάτορες, στηρίζετε μαχαιροβγάλτες ίσως ήταν οι πιο λάιτ χαρακτηρισμοί που ακούγονταν.

Μάλιστα τα ΕΑΑΚ προσπαθώντας να αναπαράγουν μια παραλυτική συζήτηση για τους φοιτητικούς συλλόγους, την, οριακά, βεντέτα που έχουν ανοίξει με κομμάτια του α/α χώρου δεν ήθελαν να αφήσουν 2 συλλογικότητες της σχολής να τοποθετηθούν, τραμπουκίζοντας και ταυτόχρονα, φωνάζοντας συνθήματα .

Εμείς στην τοποθέτησή μας βάλαμε στο επίκεντρο την οργή της νεολαίας σε όλο το κόσμο, μια οργή που αναζητά προοπτική έξω από το σάπιο σύστημα της φτώχειας και των πολέμων, Γι αυτό και βάζουμε  ως προοπτική, τον αγώνα για μια άλλη κοινωνία χωρίς πόλεμο και φτώχεια. αναδείξαμε πως οι οργανωτικές αντιπαραθέσεις και τα ξύλα, οι συζητήσεις για προβοκάτορες κλπ δεν εμπνέουν και ενώ γίνεται χαμός σε όλη την Ευρώπη δεν γίνεται  αυτά να μην αγγίζονται καν στην κουβέντα του φοιτητικού συλλόγου. Δεν μπορούν να δημιουργήσουν προοπτική και εν όψει πολυτεχνείου και των αποφάσεων της Πρυτανείας του, οι φοιτητές και ο λαός πρέπει να βάλει μπροστά την αναγκαιότητα συγκρότησης αγώνων και αντιστάσεων και ότι το πολυτεχνείο θα το περιφρουρήσει ο λαός και όχι οι αυτόκλητοι υπερασπιστές του.

Εμείς λοιπόν ως σχήμα θεωρήσαμε ότι βάσει τα παραπάνω δεν θα μπορούσε να παρθεί απόφαση εν μέσω τραμπουκισμών και κάτω από τέτοιες συνθήκες, που δεν μπορούν να εκφράσουν τον φοιτητικό σύλλογο, οπότε δεν κατεβάσαμε πλαίσιο. Η επιλογή μας αυτή δεν αφορά παραίτηση από τις διαδικασίες του συλλόγου, αλλά μια ακόμα μεγαλύτερη διάθεση και προσπάθεια να ανοίξουμε τα πραγματικά ζητήματα στη σχολή και να παλέψουμε μαζί με τους φοιτητές για έναν σύλλογο πραγματικά ενεργό ασφαλή και ανοιχτό για κάθε μέλος του. Μάλιστα, μέχρι και στην ίδια την ψηφοφορία, δεν διαβάστηκαν καν τα πλαίσια που κατατίθονταν στη ΓΣ με ευθύνη όλων των δυνάμεων που ήθελαν να τελειώνει η διαδικασία.

Για εμάς οι γενικές συνελεύσεις δεν είναι ζήτημα οργανωτικών συγκρούσεων, τραμπουκισμών, εκβιασμών και για να μπει απλά μια σφραγίδα, αλλά ένας ασφαλείς χώρος για κάθε φοιτητή, ένας χώρος αγώνα, στον οποίο θα έπρεπε όλοι οι φοιτητές, ενταγμένοι και μη, να μπορούν να έχουν την άνεση να συζητήσουν και να θέσουν ζητήματα που τους προβληματίζουν και η πολιτική αντιπαράθεση να καταλήγει στο πως ο σύλλογος θα διεκδικήσει με καλύτερους όρους, συλλογικά ζωή, σπουδές και δουλειά με δικαιώματα.