«Τα τελευταία τρία χρόνια εκτελείται μία τιτάνια προσπάθεια, με επιμονή, συνέπεια, και σκληρή δουλειά για την πολυεπίπεδη αναβάθμιση και πρόοδο του ΕΜΠ. Και πράγματι, η κοπιώδης εργασία αποδίδει καρπούς.»
Στο παραπάνω μήνυμά του, ο Χατζηγεωργίου φαίνεται να επιχειρεί να αναδείξει, τόσο στους πρωτοετείς φοιτητές όσο και στους παλαιότερους, το πόσο έχει «εκσυγχρονιστεί» το ίδρυμα ενόψει της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς.
Ας δούμε, όμως, τι πραγματικά σημαίνει αυτός ο «εκσυγχρονισμός» που αναφέρει. Αρχικά, βλέπουμε τον Χατζηγεωργίου να αναφέρεται με επιμονή στη «δουλειά» που έχει γίνει για την ανάπτυξη και τη βελτίωση του ιδρύματος, μιλώντας για «κοπιώδη εργασία που αποδίδει καρπούς». Όμως, τι είναι αυτοί οι «καρποί» και ποιον αφορούν;
Η πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι φοιτητές μέσα στις σχολές πάντως ΔΕΝ δείχνει βελτίωση. Η διοίκηση του ΕΜΠ φαίνεται να επικεντρώνεται περισσότερο στην υπονόμευση των φοιτητών μέσα από την ενίσχυση της καθηγητικής αυθαιρεσίας, τα μαζικά κοψίματα και την ολοένα και μεγαλύτερη εντατικοποίηση των σπουδών.
Και όλα αυτά έρχονται να δέσουν άψογα με τις διαγραφές φοιτητών που πρόκειται να εφαρμοστούν στο ίδρυμά μας από την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά. Τελικά, σε τι ακριβώς βοηθά τους φοιτητές αυτή η «τιτάνια προσπάθεια»; Όταν το αποτέλεσμα είναι περισσότερα εμπόδια, περισσότερη πίεση και ακόμη μεγαλύτερη εντατικοποίηση των σπουδών, είναι ξεκάθαρο ότι αυτός ο περίφημος «εκσυγχρονισμός» δεν γίνεται για το καλό των φοιτητών.
Και φυσικά, όποιος τολμά να αμφισβητήσει τα νέα μέτρα της διοίκησης και την πολιτική που παρουσιάζεται ως «ανάπτυξη του ΕΜΠ», φαίνεται πως έρχεται αντιμέτωπος με πειθαρχικές διώξεις. Το είδαμε την προηγούμενη ακαδημαϊκή χρονιά με τους 15 φοιτητές της Αρχιτεκτονικής και τον Ζ.Μ.
Στη συνέχεια, ο Χατζηγεωργίου κάνει λόγο για ένα «καθεστώς τρόμου που επικρατούσε στις σχολές από παραβατικές ομάδες».
Εδώ, λοιπόν, γεννιούνται εύλογα ερωτήματα:
Ποιους ακριβώς θεωρεί «παραβατικές ομάδες»; Μήπως τους φοιτητές που αντιδρούν στις διαγραφές, στην εντατικοποίηση; Μήπως όσους παλεύουν ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια;
Και αν, όπως μας λέει, αυτό το «καθεστώς τρόμου» έχει πλέον «τερματιστεί», τότε τι πρόκειται να δούμε από τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά;
Περισσότερη αστυνομία στις σχολές;
Περισσότερο έλεγχο στις εισόδους; Τουρνικέ και ελεγχόμενη πρόσβαση στις σχολές; Μέτρα τα οποία υφίστανται ήδη, σε έναν βαθμό, στις σχολές.
Αναφέρει επίσης πως έχουν δοθεί αρκετά λεφτά για προγράμματα και έργα που έχουν υλοποιηθεί ή θα υλοποιηθούν. Συγκεκριμένα, έχουν δοθεί 25 εκατομμύρια για την αποκατάσταση του κτιρίου Γκίνη στο Κάτω Πολυτεχνείο. Ένα κτίριο συνδεδεμένο με τους αγώνες του λαού ενάντια στον φασισμό και τον ιμπεριαλισμό, το οποίο θέλουν να μας το πάρουν. Ακριβώς γιατί θέλουν να «ξεχάσουμε» ότι οι σχολές έχουν υπάρξει εστίες αγώνα και πολιτικοποίησης.
Οι φοιτητές όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τι πάει να πει αυτή η αναβάθμιση που μας πλασάρουν οι φωνές του συστήματος. Δεν πειθόμαστε ότι η επίθεση αυτή που βαφτίζεται αναβάθμιση είναι για το καλό μας.
Με όπλο τους συλλόγους και την οργάνωση, θα αντισταθούμε.
