Σε κάθε γωνιά του κόσμου η γενιά μας ξεσηκώνεται! Από την καρδιά της Ευρώπης, μέχρι την Λατινική Αμερική, την Ασία, την Αφρική, τα ξεσπάσματα της νεολαίας που αγκαλιάζονται απ’ τους λαούς επαναφέρουν στο προσκήνιο το πιο απλό : είναι δίκαιο και αναγκαίο να εξεγειρόμαστε! Ποιος από εμάς δε χαίρεται βλέποντας τις εικόνες εκατομμυρίων στο δρόμο στη Γαλλία; Ποιος δε θα ‘θελε να γίνει το ίδιο και εδώ; Φαντάζουν άραγε «εκτός τόπου και χρόνου» οι διαδηλώσεις για το στεγαστικό στην Ισπανία, για τα χτυπήματα στην εκπαίδευση στη Γαλλία, για την άρνηση στη στράτευση στη Γερμανία, ή βιώνουμε κι εδώ τα ίδια προβλήματα;
Η συνολική αμφισβήτηση της νεολαίας στο πλαίσιο που το σύστημα την καλεί να υποταχθεί. Η αναζήτηση προοπτικής, η αμφισβήτηση ενός κόσμου που δε μας χωράει. Αυτό είναι το πολιτικό περιεχόμενο που κάνει την εξέγερση του Πολυτεχνείου επίκαιρη στο σήμερα, αυτό βροντοφωνάζουν σε όλους τους τόνους οι νέοι ανά τον κόσμο, αυτό βλέπει η νεολαία και εμπνέεται στην αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού. Όλα τα στοιχεία που αποτέλεσαν την συνθήκη για να εξεγερθεί ο λαός και η νεολαία τον Νοέμβρη του ’73 συνεχίζουν και θα πυροδοτούν τις εξεγέρσεις του μέλλοντος!
Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ, Ανεξαρτησία, Λαοκρατία
Το Πολυτεχνείο ήταν ο αγώνας ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους ντόπιους ακολουθητές του. Αγώνας αντιιμπεριαλιστικός που έφτασε να θέτει προοπτικά αιτήματα για ανεξαρτησία του λαού μας από τους ντόπιους και ξένους λακέδες που κάθονται στο σβέρκο του, για λαοκρατία.
Σήμερα, ολόκληρος ο κόσμος συγκλονίζεται από σύγκρουση των ιμπεριαλιστών στα πολεμικά μέτωπα που παραμένουν ενεργά σε κάθε σημείο του πλανήτη. ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα, οι τρείς βασικοί ιμπεριαλιστές ετοιμάζονται να ξανά μοιράσουν τον κόσμο συσσωρεύοντας όρους για μια γενικευμένη αναμέτρηση. Στη χώρα, τα δεσμά της εξάρτησης από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές μας φέρνουν αντιμέτωπους με πολλαπλούς κινδύνους. Η ξεπουλημένη αστική τάξη δίνει γη και ύδωρ στα ξένα αφεντικά της, έχει γεμίσει με βάσεις τη χώρα, εμπλέκεται άμεσα στον πόλεμο στέλνοντας όχι μόνο εκατομμύρια αλλά και πολεμικό εξοπλισμό στην Ουκρανία και στην Μ. Ανατολή. Ο ελληνικός λαός και η νεολαία καλούμαστε – με το αίμα μας αν χρειαστεί - να «σταθούμε στη σωστή πλευρά στης ιστορίας» πλάι στους σιωνιστές φασίστες και να ματώσουμε για ξένα συμφέροντα.
Ψωμί – παιδεία – ελευθερία, αντιφασιστική πάλη
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν εξέγερση για να ξεκουμπιστούν οι δικτάτορες, οι υπηρέτες ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, που διεκδίκησε το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση και τον συνδικαλισμό, αντιφασιστική, αντιδικτατορική. Ανέδειξε ότι παρόλη την προσπάθεια της χούντας, ποτέ δεν βρήκε λαϊκό έρεισμα, αλλά τα αισθήματα του λαού μας ήταν αντιφασιστικά. Συνδέθηκε με την πάλη για δικαιώματα που τσάκιζε η δικτατορία, πάλη που ξεκίνησε με πυροδότη τη νεολαία και έγινε μαζική, λαϊκή!
Η επίθεση σήμερα σαρώνει δικαιώματα και κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα, βαθαίνει την φτώχεια και την εξαθλίωση κι αυτό το βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας. Το κόστος ζωής, ο πληθωρισμός, η ακρίβεια βαραίνουν κάθε λαϊκό νοικοκυριό. Την ίδια ώρα με μια σειρά νόμους χτυπιούνται τα δικαιώματα στις σπουδές, στη δουλειά, στην υγεία και τις ελευθερίες μας. Στα πανεπιστήμια οι ταξικοί φραγμοί ορθώνονται περισσότερο από ποτέ με στόχο το μαζικό πέταγμά μας από την εκπαιδευτική διαδικασία και το χτύπημα του δικαιώματος του λαού στην δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Η επίθεση προχωράει ανελέητη – νόμοι Κεραμέως, Ζαχαράκη, το άδικο μέτρο των διαγραφών, πειθαρχικά, πανεπιστημιακή αστυνομία, τσάκισμα του δωρεάν πλέγματος (δωρεάν μεταφορές, σίτιση, στέγαση, σύγγραμμα) χτυπήματα στους συλλόγους και στη συνδικαλιστική δράση, κάμερες και μέτρα ασφαλείας. Το λαϊκό άσυλο αγώνων που κατακτήθηκε με το αίμα των φοιτητών του Πολυτεχνείου έχει καταργηθεί εδώ και χρόνια.
Παράλληλα τρέχει η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής και η άνοδος του φασισμού. Η ποινικοποίηση συνολικά των αγώνων και η δεξιά ρητορική είναι αναγκαίο συμπλήρωμα για το σύστημα όταν τσακίζει δικαιώματα. Μας θέλουν σκυφτούς, γι’ αυτό χρησιμοποιούν την τρομοκρατία και την καταστολή. Γι’ αυτό αποφυλακίζουν φασίστες και τους κάνουν τις πλάτες – τόσο αντισυστημικοί είναι που τρέχουν τα αστικά ΜΜΕ να τους καλύψουν - την ώρα που επιτίθενται σε μαθητές και αγωνιστές (πρόσφατες επιθέσεις φασιστών σε μαθήτρια στην Πάτρα, σε Αιγύπτιο μαθητή στην Αθήνα, σε αντιφασίστα στην Ελευσίνα, ξύλο και ΜΑΤ σε αντιφασιστική συγκέντρωση στην Θεσσαλονίκη).
Δεν ήμασταν όλοι μαζί – ούτε τώρα, ούτε τότε!
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν ούτε αχρωμάτιστη, ούτε πανεθνική, ούτε γιορτή της δημοκρατίας. Κόντρα σε όλους αυτούς που επιχειρούν να ξανά γράψουν την ιστορία, αστούς και ρεφορμιστές, το Πολυτεχνείο είχε το χρώμα της αντίστασης και του αγώνα, το χρώμα των αγωνιστών του, όχι μόνο του ’73 αλλά και των επόμενων Νοέμβρηδων που το σύστημα έπνιξε στο αίμα! Τόσο πολύ φοβίζει το σύστημα που μέχρι σήμερα προσπαθεί να το διαβρώσει, να το λοιδορήσει. Είναι πρόβλημα για την εξαρτημένη αστική τάξη της χώρας να διαδηλώνει κάθε χρόνο ο λαός και η νεολαία ενάντια στον ιμπεριαλισμό, διεκδικώντας ανεξαρτησία. Θέλει να αλλοιώσει στις συνειδήσεις των νέων γενιών αυτήν την κορυφαία στιγμή αντίστασης και πάλης μετατρέποντας την σε γιορτή. Να τους δώσουμε κι άλλους λόγος να φοβούνται!
Πρόβλημα είναι όμως το Πολυτεχνείο και για τον ρεφορμισμό. Συμβάλλει στην παραχάραξη της ιστορίας το ΚΚΕ όταν πρόσφατα μάλιστα αποκηρύσσει το ρόλο των Αμερικάνων στη χούντα! Όσες δυνάμεις δε μιλούν για εξάρτηση στο σήμερα, φτύνουν την εξέγερση και αποπροσανατολίζουν! Η πάλη των «δύο γραμμών» μέσα στα πλαίσια του κινήματος υπήρχε και μαίνεται μέχρι σήμερα. Η κυρίαρχη ρεφορμιστική αριστερά, της ενσωμάτωσης και της υποταγής, έθετε το να περιοριστεί ο αγώνας σε στενά φοιτητικά αιτήματα (20% για την παιδεία έλεγε το ΚΚΕ), καλούσε σε «απαγκίστρωση απ’ την κατάληψη», ονομάτιζε τους φοιτητές ανεύθυνους και προβοκάτορες, καλούσε τον λαό να περάσει ομαλά στην «φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος» και στον «εκδημοκρατισμό της χούντας». Στάση και αιτήματα που προσπέρασαν και έβαλαν στην άκρη οι λαϊκοί αγώνες, με τον ίδιο τρόπο που κάνουν και στο σήμερα όπου εκφράζονται μαζικά (Γαλλία – η νεολαία στον δρόμο απορρίπτει τα «τυράκια» του Μακρόν για μεγαλύτερη χρηματοδότηση και συνεχίζει τον αγώνα, την ίδια ώρα που εδώ η ρεφορμιστική αριστερά μόνο αυτό προβάλλει σαν αίτημα)!
Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!
Μαζικό κίνημα! Αυτό απαιτείται και τώρα όπως και τότε. Αυτή τη γραμμή πρέπει να παλέψουμε στους συλλόγους μας. Της αντίστασης και της διεκδίκησης , τη γραμμή του μαζικού αγώνα. Αυτό απαιτείται για την κατάκτηση των δικαιωμάτων που μας κλέβουν, για να ζούμε, να δουλεύουμε, να σπουδάζουμε με καλύτερους όρους. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις υπηρετούμε τη γραμμή της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, της υπεράσπισης δικαιωμάτων, της ανεξαρτησίας του φοιτητικού κινήματος από το κράτος και τους μηχανισμούς του. Μέσα από την ανασυγκρότηση των οργάνων πάλης μας, με μαζικές γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις. Να πιάσουμε το νήμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, των ξεσπασμάτων της νεολαίας σ’ όλο τον κόσμο!
Όλοι στις Γενικές Συνελεύσεις – Όλοι στο δρόμο !
