Η φετινή 8η Μάρτη έρχεται εν μέσω καταιγιστικών εξελίξεων, που φέρνουν την γυναίκα σε ακόμα χειρότερη θέση από αυτή που ήδη της είχε εξασφαλίσει το άδικο, εκμεταλλευτικό σύστημα στο οποίο ζει, σπουδάζει, εργάζεται. 

Στη φετινή 8η Μάρτη το σύστημα της φτώχειας και της βίας έρχεται να μας «θυμίσει» πως η γυναίκα της Μέσης Ανατολής είναι αυτή που καταπιέζεται πραγματικά από τα θεοκρατικά, συντηρητικά καθεστώτα  και πως αυτή χρειάζεται απελευθέρωση. Ακόμα και αν η «απελευθέρωση» σημαίνει τον βομβαρδισμό δημοτικών σχολείων και την δολοφονία εκατοντάδων μαθητριών στο Ιράν, από τους… «δημοκράτες» ΗΠΑ-Ισραήλ. Αντικαθιστούν την μαντήλα με… σάβανα και αυτοανακηρύσσονται υπέρμαχοι των δικαιωμάτων των γυναικών, την ίδια στιγμή που στο Τενεσί των ΗΠΑ προτείνεται τροπολογία για… «εμβρυϊκή ανθρωποκτονία» (βλ. άμβλωση) και θανατική ποινή για την γυναίκα που την επιλέγει, όπως κάθε άλλη ανθρωποκτονία (!)

Η φετινή 8η Μάρτη στην Ελλάδα, βρίσκει νωπό το αίμα των 5 εργατριών στο εργοστάσιο της Βιολάντα που ενώ δολοφονήθηκαν στυγνά στον βωμό της εκμετάλλευσης, στην βραδινή βάρδια, παρουσιάζονται ως «θυσία» για τα… παιδιά τους! Αλλά και της 31χρονης στον Κολωνό που δολοφονήθηκε στο ίδιο της το σπίτι από τον σύντροφό της σε μια ακόμα… ατυχή πτώση από σκάλες. 

Την φετινή 8η Μάρτη, στην Αθήνα ο δήμαρχος που διοργανώνει ημιμαραθώνιο, καλεί τις γυναίκες που δολοφονούνται, κακοποιούνται, καταπιέζονται να… τρέξουν(!) και αυτός θα δώσει τα έσοδα σε Ξενώνα Φιλοξενίας Γυναικών θυμάτων βίας. Επιχειρείται μια ημέρα αγώνα και υπεράσπισης των δικαιωμάτων που με αίμα κατέκτησαν οι γυναίκες του λαού να μετατραπεί σε ακίνδυνη, πλήρως ενσωματωμένη φιέστα, αντί να συνδεθεί με τα πραγματικά επίδικα που έχει να απαντήσει στο σήμερα η εργαζόμενη, η φοιτήτρια, η μετανάστρια, η άνεργη, η πρόσφυγας, η μητέρα.

Ο καπιταλισμός δεν έχει τίποτα να προσφέρει στις γυναίκες του λαού πέρα από εκμετάλλευση και περεταίρω απόσπαση δικαιωμάτων. Οι ιμπεριαλιστές παγκόσμια νοιάζονται μόνο για την δική τους κυριαρχία και δεν διστάζουν να σύρουν σε άδικους και αιματηρούς πολέμους, όπως έχουν αποδείξει, ολόκληρο το λαό και την νεολαία. Η γυναίκα στο Ιράν, πρέπει να απελευθερωθεί από τον σκοταδισμό και την καταπίεση ΜΕ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ του Ιρανικού λαού και όχι με την υποκριτική «διαμεσολάβηση» των αμερικάνικων και ισραηλινών πυραύλων. Οι γυναίκες, εμπνεόμαστε από την Παλαιστίνια γυναίκα που πολεμά το σιωνιστικό τέρας ηρωϊκά πλάι στον υπόλοιπο Παλαιστινιακό λαό και όχι από την αστή που πανηγυρίζει τους βομβαρδισμούς στην χώρα της στο όνομα της «απελευθέρωσης» από το καθεστώς. Κοινό σημείο των αγώνων των γυναικών ανά τον κόσμο, είναι η πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα που γεννά την ανισοτιμία, την διπλή εκμετάλλευση στην δουλειά και το σπίτι, τα εργοδοτικά εγκλήματα και τους πολέμους.  Από κοινού με τον ταξικό μας σύμμαχο και όχι με επίπλαστη ταξική ειρήνη στην βάση του φύλου, μπορούμε να βγούμε μπροστά και να κερδίσουμε ζωή με δικαιώματα, κόντρα στα πιο οπισθοδρομικά και επικίνδυνα σχέδιά τους!